232 
bronchtales verkregene zwarte vloeistof zegt: 
« cette liqueur avait beaucoup de ressemblance à 
d la liqueur noire de la choroïde.” 
Voor het overige geloof ik, dat er veel waar- 
schijnlijks in Guirror’s stelling is, dat de bloed- 
en luchthoudende kanaaltjes (de fijnste bronchtalt 
en de Marrrcur'sche blaasjes) (1) in den hoogen 
ouderdom door eene te groote vermeerdering van 
dit pigment te zamen gedrukt en alzoo gesloten 
kunnen worden, waarbij dus het tot de respiratie 
geschikte longweefsel im omvang afneemt. Ik 
moet volgens mijne waarnemingen verklaren, dat 
ik ook dikwijls eene zoo groote menigte pigment 
bij oude lieden gevonden heb, dat het normale 
longweefsel daardoor als het ware scheen verdron- 
gen te worden. Ik moet Guirror echter tegen- 
spreken, wanneer hij zegt, dat bij kinderen het 
pigment in het geheel niet zigtbaar zou zijn: 
schoon zeer zelden, komt het toch ook bij zeer 
jonge kinderen, ja zelfs bij foetuslongen voor; — 
dit laatste alleen is zeker reeds voldoende, om niet 
aan ingeademde koolstof te denken, ook voor hen, 
die pigment en koolstof onder het mikroskoop niet 
kunnen onderscheiden. — Ook Brvcu heeft het 
bij een kind van acht weken gezien, 
(1) GurLrvor neemt met Bounaery geene blaasjes, 
maar alleen de » canaux labyrinthiformes” van de= 
zen aan. Daar hij echter Bovecery hierin blin- 
delings schijnt te volgen, heb ik in dezen niets te 
voegen bij hetgeen ik in mijne dissertatie pag. 27 
en 31 gezegd heb. 
