5 
vroeger dan die van den St. Pietersberg bekend 
geweest, veelligt had men het dier met even veel 
regt Missourisaurus genoemd (1). Hoe het zij, 
de formatie, waarin ook deze Noord-Amerikaansche 
Maashagedis gevonden wordt , is blijkbaar , even als 
de St, Pietersberg, tot die van het krijt te brengen, 
gelijk schelpstukken van het geslacht Znoceramus, 
die daarin met Baculiten voorkomen, aanwijzen. 
Deze nieuwe soort heeft Goupruss, ter eere van den 
Vorstelijken en edelmoedigen reiziger, Mosasaurus 
Maximiltant genoemd, Behalve door geringere 
grootte, onderscheidt zij zich ook door eenige an- 
dere kenmerken van de soort van Maastricht. De 
ossa pterygoïdea dragen bij de laatste soort 
slechts 8 tanden en de rand, waarin deze tanden 
bevestigd zijn, is boogvormig naar beneden ge- 
kromd : bij de Noord-Amerikaansche soort daar- 
entegen is deze rand bijkans regt en telt men in 
denzelven tien tanden. 
Het gedeelte des schedels, dat bewaard bleef, 
is 1 voet 9 duim Rhijnl. lang; het voorste ge- 
deelte ontbreekt; evenwel is er een stuk van het 
tusschenkaaksbeen aanwezig, waaruit blijkt dat 
dit been niet dubbel was, gelijk Apr. Campen 
meende. Ook voor de overige gedeelten van den 
schedel levert het Amerikaansche voorwerp be- 
langrijke bijdragen, daar het beenderen bezit, die 
(1) Zoude Cimoliosaurus, van xvuwdia ereta, veelligt 
niet gepaster zijn ? 
