8 
uit de Mém. de U Acad. de St. Pétersbourg af- 
zonderlijk afgedrukt). De Schr. verklaart wel in 
zijne voorrede, geene geleerde bijeenvoeging te 
willen geven van: « guaecumgue ad id tempus 
de astacis et cochleis essent explorata, secun- 
dum temporum ac locorum rattonem,'’ maar 
hoezeer wij hem eene « ampla nominum loco- 
rumgque laudatorum congeries’’ gaarne schen- 
ken, mogt hij toch niet zeggen « proprio Marte 
reperisse nobis videmur, guales sint nervi, 
guibus formatur nervus hepaticus in Astaco 
Aluviatili,” want zulks was reeds negen jaar te 
voren door Branpr aangetoond (1, 1. p. 10. Tab.I. 
fig. 1, 23.3. 3). Belangrijker zijn daarentegen 
de ophelderingen, die Scuremm over de folliculë 
van de lever en derzelver fijner weefsel door mi- 
kroskopische afbeeldingen en naauwkeurige be= 
schrijvingen gegeven heeft. De folliculi, die met 
een dun einde blind uitloopen, zijn bij Asfacus 
fluviatilis rondom op den, even eens blindein= 
digenden, ductus excretortus ingeplant. Zij 
bestaan uit drie vliezen , waarvan het binnenste , 
behalve kleine bolletjes ( waarschijnlijk vetbol- 
letjes), cellen met korrelige weefsels en kernen 
bevat. Aan deze cellen schrijft hij de eigenlijke 
afscheiding der gal toe. De lever der Gasteropo- 
den bestaat uit vele lobben, die uit blinde blaasjes 
zijn zamengesteld, waarin kleine, niet zamen=- 
hangende bolletjes, en cellen met opeengehoopte 
bruine kogeltjes gezien worden, 
Het scheikundige onderzoek betreft de gal van den 
Î 
Ì 
5 
' 
f 
$ 
, 
_ 
k 
