49 
niet wel beweren, dat Bippen en Vorkmann de 
vezels van Remak bij den kikvorsch voor dunne 
ware zenuwfibrillen zouden hebben aangezien, 
daar volgens Köruriken deze eerstgenoemde bij den 
kikvorsch in geenerlei opzigt van die bij andere 
dieren verschillen en even als daar plat, gestreept 
en met talrijke en duidelijke kernen bedekt en 
dikwerf in takken verdeeld zijn. In zoo ver stemt 
Körriken in de hoofdzaken met B. eu V. over- 
een, maar hij meent, dat de dunheid der zenuw- 
vezels nog geen regt geeft om daaruit de zelf- 
standigheid van den sympathicus af te leiden. 
Dergelijke dunne zenuwfibrillen komen ook elders 
voor. Zij ontspringen uit de knoopen, zoowel 
van de hersen- en ruggemerg-zenuwen als van den 
sympathicus, Dezen oorsprong als uitspruitsels 
der globuli gangliorum (Ganglien- Kugeln) nam 
de Schr. herhaalde malen waar, en geeft hij als 
de ontwijfelbare uitkomst van lang en moeijelijk 
onderzoek op (S. 17, 18). Deze waarnemingen 
sluiten zich aan die van Herumnorrz, Win en 
Hanxover (S. 19). Niet alle zenuwknoop-bolletjes 
ondertusschen zenden dergelijke vezels uit. In 
het algemeen bestaat elke zenuwknoop 1) uit ze- 
nuwvezels, die slechts door denzelven heen loo- 
pen, 2) uit zenuwvezels, die in denzelven ont= 
springen, 3) uit zenuwknoop-bolletjes, die ze- 
nuwvezels uitzenden en 4) uit vrije zenuwknoop- 
bolletjes. 
Hoezeer Körriker in sommige punten van B. 
en V. afwijkt, staat bij hem evenzeer als bij deze 
d 
