„5 
IT. In de eerste Verhandeling beschrijft Srmox, 
met voorbijgang van de klasse der zoogdieren, 
waar het bestaan van eene glandula thyreoidea 
algemeen bekend is, deze klier bij vogels, rep- 
tiliën en visschen. Bij vogels meent de Schrijver, 
volgens talrijke onderzoekingen, het aanwezen van 
twee klieren (eene aan weêrszijde) als algemeen 
te mogen aannemen , die op de halsvaten liggen, 
op welke klieren Pernavrr het eerst opmerkzaam 
gemaakt heeft, en die ook door andere Schrijver 
vermeld en door velen als schildklieren beschouwd 
zijn. Bij Reptiliën is de schildklier gemeenlijk 
enkelvoudig en boven het hart gelegen, zoo als 
bij schildpadden, krokodillen, slangen en de 
meeste hagedisachtige dieren; bij de kikvorschen 
en bij Monitor en Istiurus zijn twee klieren, die 
in den hals op de artertae carotides liggen. Bij 
visschen ontbreken mede geene deelen, die als schild- 
klieren kunnen worden aangemerkt, vooral bij 
kraakbeenige visschen en sommige malacoptery- 
gij, terwijl de Schr. de valsche kieuw (pseudo- 
branchia), door Broussoner het eerst vermeld, 
als aralogon der schildklier beschouwt. [Dat de 
valsche kieuw der visschen niets met de ademha- 
ling te maken heeft, en geen aderlijk, maar slag- 
aderlijk bloed ontvangt (uit de eerste vena bran- 
chialis), wasreeds door Jon. Mürrer aangetoond, 
die zeer uitgebreide onderzoekingen over dezelve 
heeft in 't werk gesteld en op den zamenhang van 
dit deel met de vaten van het oog heeft opmerk- 
zaam gemaakt, Von der Natur der. Nebenkte- 
d* 
