74 
den. Hierin zal dan ook wel de reden zijn ge- 
weest van zijne benoeming tot Lid der Koninklijke 
Akademie van Beeldende Kunsten , te Amsterdam, 
in den aanvang van het jaar 1822, Het is mij 
miet bekend , wat hem later hebbe bewogen van 
de praktische behandeling der schilderkunst geheel 
af te zien. Een beminnaar en voorstander er van 
is hij intusscheu altijd gebleven. Dit getuigen 
zijne menigvuldige schetsen en aanteekeningen op 
reizen in Italie en Engeland gemaakt, en inzon- 
derheid zijn oordeel daarin over den staat der 
kunst bij de Engelsche Natie. 
Wanneer zijne Kruidkundige oefeningen, op 
breedere schaal, zijn aangevangen, is mij niet 
met juistheid bekend geworden. Uit het dagboek 
intusschen van eene reize naar Engeland, in 1824 
ondernomen met zijnen vriend, den Heer Arosroor, 
blijkt volstrekt niet dat hem destijds de kruid- 
kundige wetenschap zeer ter harte ging. Hij heeft 
daarin het meeste vermeld van hetgene door be- 
schaafde reizigers in Engelands hoofdstad of in 
andere voorname Engelsche steden wordt in oogen- 
schouw genomen. Het Britsch Museum, bij een 
later bezoek, bijna uitsluitend het doel zijner reis, 
wordt door hem beschreven; de Portlandsche vaas 
is opzettelijk vermeld; maar van de botanische 
schatten dezer kolossale inrigting, Groot Brittanje 
zoo waardig, is niets gesproken. De ceders van 
den Libanon, op Blenheim, troffen wel zijne 
aandacht, maar zij doen dit van elk, die de 
