100 
zien behandelen, benijdde hem het talent en de 
vaardigheid „ welke-hij, daarbij toonde te bezitten, 
Tot dus verre had hij nooit iets in publieken 
druk gegeven. Hij had eene afkeer van middel- 
matigheid en. geen lust om het talloos heir van 
geschriften , vaak onbekookte en ephemére voort= 
brengselen, te vermeerderen. Menig een, die niet 
voor het kleinste deel gezien of ondernomen had, 
van hetgene. hij deedt, zou boekdeelen vol in de 
wereld gezonden hebben , over eene reis naar zui- 
delijk Europa. Ik zal in het midden laten of hij, 
door steeds te zwijgen, wel hebbe gedaan ten 
aanzien van zijne wetenschap en zijn vaderland, 
Maar dit toch zal ieder toestemmen, dat al te 
groote nederigheid in den beoefenaar der weten- 
schappen, vaak uitloopt op miskenning of gering- 
schatting van ware verdiensten. Beide waren , te 
lang, Serircenpens deel. 
De zucht om, ook door eigene aanschouwing, 
den. plantengroei en de schoone natuurtooneelen 
der- keerkringslanden te leeren kennen, wordt in 
den kruidkundige vaak eene onweêrstaanbare be- 
geerte, die zich door geenerlei redenen of hinder- 
palen laat bedwingen of weêrhouden. Die de 
natuurschilderingen van. von Huwsorpr , de werken 
van vox Marrrus en anderen, heeft leeren kennen, 
gevoelt zich, als het ware, er toe gedrongen. Ge- 
zondheid en leven staan er echter wel eens bij op het 
spel. Vragen wij toch welke uitkomsten die geest- 
drift vaak oplevert, de geschiedenis van het uiteinde 
van onzen Kuur en van HasseLT, van Bore, Hor- 
