118 
uitgebreide belezenheid in de oude Schrijvers le- 
vert, dit heeft hij met velen zijner voorgangers 
gemeen; maar hij heeft dat boven de meesten 
huuner vooruit, dat hij door een achtjarig ver- 
blijf in Griekenland, gedurende welken tijd hij 
het onderscheidene malen, in allerigtingen, door 
kruiste, in staat werd gesteld, om zich door 
autopsie met de Grieksche Flora bekend te ma- 
ken, waardoor hij meer zekerheid aan zijne be- 
palingen konde geven en vele dwalingen vermij- 
den, waarin sommige zijner voorgangers onwille- 
keurig zijn vervallen. 
Het kan natuurlijk ons oogmerk niet wezen, 
om eene beoordeeling van zijn boek te geven, 
maar wij zullen ons tot eene korte opgave van 
den inhoud bepalen. In de Inleiding, die in vijf 
deelen gesplitst is, wordt ten eerste de oude 
Kruidkunde tot aan den ondergang van het Wester- 
sche Keizerrijk geschetst (S. 1—9). Daarna worden 
de kruidkundige onderzoekingen der nieuweren, bij- 
zonder in het Nieuw-Grieksche Koningrijk onder- 
nomen , vermeld (S. 9—27) ; het derde gedeelte 
bevat eenige mededeelingen over het klimaat en 
den invloed daarvan op de vegetatie, waarbij 
tevens de voornaamste ziekten der planten, die 
aan Tueornrastus bekend waren, herinnerd wor- 
den (S. 27 35.). Dit aantal is vrij groot; de 
Schrijver noemt ons dozgoBohtouóg — corgofoÂta, 
mÂos, Wöpa val oi voydtar, opaxehrouós, Aorés , zó 
zoayäv — Úlouaveip, Óoág — piveodar, dguyivior, 
