119 
ozwohykeouós , ènrhryEis , kav9uós. Daarna ontvangen 
wij eene opgave over de hoogten der groote ge« 
bergten (S. 35 —36) ; vervolgens een overzigt over 
de streken der Grieksche Flora (S. 37—48). Daarna 
volgt de Flora, het eigenlijke werk, terwijl een 
uitvoerige Latijnsche systematische bladwijzer en 
een Grieksch naam-register het naslaan van dit 
boek gemakkelijk maakt. 
Ten einde den lezer met de wijze van bewer 
king bekend te maken, zullen wij eene proef mede- 
deelen. Wij nemen, daar de eene of andere keus 
moeijelijk is, het eerste artikel, S, 49, 50, 
I, PaApiLIONACEAE, 
«1. Genista acanthoelada DC. (Spartium hor- 
ridum Sm. pr. fl. gr.) Stachelgrinster, 
Mêlawa ita Hippoer. morb, mul. 2.660, wo 
Galenus auf gorádadov dowpareóv deutet. (Expos. 
voc. Hipp.) 
_oxoprios Theophr. h. pl. 6, 1,3. wo er die 
Pflanze mit Asparagus spinosus, also einem nie- 
deren Strauche, vergleicht, und ihre Blüthezeit 
in den Spätherbst setzt, was wohl hieher , doch 
nicht auf das viel seltnere Spartium Scorpius 
passt. Toéyos v. ozoprrtiog Diosc. 4, 51. gehört gar 
nicht hieher, da weder Standort noch Beschrei- 
bung geht; vide Ephedra distachya. 
dordha}og Diosc. 1, 19 wird in der That röth- 
lich nach abgezogener Rinde, ist auch bitter, doch 
i 
