IIÖ 



mende, zoo gaat volgens de tegenwoordige maat van afslijling 

 gemiddeld een voel dikte van den bodem verloren over het ge- 

 lieele stroomgebied van den Missisippi in 6000 jaren 



over dat » » Ganges - 2358 » 



» » » •> Hoang Ho (Gele rivier; » 1464 » 

 .. .> « ., Rhone » 1528 >' 



» » » Don au « 6846 » 



« ,, • >. Po '> 729 >. 



>) » Nith (Schotland) » 4725 » 



Stelt men de gemiddelde verheffing van het Amerikaansche 

 vaste land op 1496 voet, dan zou er in reden van het afslij- 

 tingsvermogen van den Missisipi een reeks van 9 miljoen jaren 

 noodig fzijn , om het met de zee gelijk te maken ; Azië zou 

 volgens den maatstaf van de Ganges in 5 miljoen jaren effen 

 zijn, en wanneer geheel Europa eene afslijting onderging gelijk 

 aan die van het Po-gebied, zou er voor hare geheele wegwas- 

 sching slechts 1 miljoen jaren tijd vereischl worden. 



Bij deze toepassing is echter geen rekening gehouden mei 

 de hoeveelheid stof, die gelijktijdig als chemisch in het watei' 

 opgelost, wordt weggevoerd. Het bedrag der vermindering , 

 die de bodem ten gevolge van scheikundige oplossing ondergaat, 

 werd door T. Mellard Reade voor Engeland in Wales bere- 

 kend op 1 voet in 12978 jaren. Hij loont aan, dat de hoe- 

 veelheid zwevende stof in het water van den Donau driemaal 

 zooveel als dat der opgeloste sloffen bedraagt, maar daarbij 

 wordt hel opgeloste voortdurend , de slib alleen bij voldoende 

 stroomsnelheid weggevoerd. Eenige proeven met Theems water 

 gaven tot uitkomst , dat zelfs bij hoogwater de opgeloste stoffen 

 zevenmaal zooveel bedragen als de onopgeloste en dat deze 

 verhouding in droge tijden klimt tot 20 deelen opgelost tegen 

 l deel in suspentie. Bij deze proef is echter geen rekening 

 gehouden met de reeds bezonken slib, die langzaam langs den 

 bodem van de rivier wegvloeit. In ieder geval moet dus de 

 duur voor zeker grondverlies tengevolge van afslijting en op 



