De Formicis Borealibus. 29 



E formis uobis novis primo memoranda est fornvca acervico- 

 la quaedam circa Helsingfors freqnens, quae forle F. rufce lan- 

 tnm sit varielas. JNominetur F. major. Est cire. 7 — 7^ millim. 

 longa (rufa cire. ti\ millim.), similis omnino rufe, at paulo major, 

 squamâ subpeutagona supra (iuturdum miuus disiincle) obtuse sub- 

 angulaiim parum eraarginatà - , similis^ quoque F. congerenti, sed 

 differens forma squamse nudilaleijue corporis (ut in rufa). Indi- 

 vidua minora, ut in omnibus speciebus bujus generis, occurrunt. 

 Sexualia in acervis F. majuris inveuire baud couligit. Ulterius 

 observanda est. 



F. trmieicola. 



Blas: niger, parum einereo nitens, crebre pilosulus pedibu* 

 et genilalibus rufis, squamà petioli subquadrata crassa supra 

 parum concaviuscula, alis albescenli-byalinis, fere lotis infuscatis, 

 nervis fuscis, stigmate atro, longiiudiue corporis fere 9 milli- 

 metrorum. 



Similis est mari F. rujœ, at distinguitur pilosilate corporis crebra, alis 

 paulo obscurius fumatis, nervis et stigmate obscurioribns. Area rontis trian- 

 gularis nitida. Oculi pilosuli. AIîb anticaî longitudine 8 millimetr. Pedes 

 rufo-pallescentes femoribus plus minus fuscescentibus. Abdomen crebre bre- 

 viler pilosuluni ; valvula analis ventralis rufa nitidissima, — Huic sine dubio 

 referendum est synonymon F. lugubris Zett, Ins. Lapp, 449, 6, cujus spé- 

 cimen typicum „in societate cum F. obsolela var. b., h, e. nostra trunci- 

 cola caplum est. 



