De nervis cerebralibus Corvi Cornicis. 547 



superiores *) et nervum ethmoideum apud homînem et mammalîa 



eandem vlm sensoriam exercere perpendentibus nobis, satis su- 



perque patet nervös illos in Corvo caeterisque avibus, qui labiis 



sunt destiluti, in unum nervum ellïmoidalem coalescere. Persua- 



sum igitur nobis habemus, nervum nostrum ellïmoidalem fon- 



tem esse nervosum, cujus ope rostrum avium organon pecnliare 



tactus evadit, quo quidem aves res externas percipere possuiit, 



quodque iis, labiis et organo tactus digitorum manus carentibus, 



maxime est necessarium ad cibos rite cognoscendos et eligendos/*) 



BJ Ramus secundus s. maxillaris superior jam eo a ra- 



mo eodem apud hominem difFerl, quod trunco cum ramo tertio 



communi a Ganglio Gasseri ortuin ducil, qualis conjunclio etiam 



in mullis mammalium speciebus occurrit. Si vero animum ad 



singulos ramos nervi maxillaris superioris attendimus, magnam 



invenimus analogiam ramorum nervi ejusdem , qui sunt apud 



hominem et mammalia. Sic ex. gr. ganglion sphenopalatinum 



apud Corvum nostrum adest, quamvis minus videatur confor- 



matum, si illud cum eodem ganglio hominis et mammalium 



comparaveris. Etiam nervus recurrens s. vidianus in Corvo ex- 



stat, et quidem majoris est ambilus, quam in homine, quia, ut 



supra jam in descriptione nostra anatomica monuimus, fibrillas 



*)Cfr. Tractatutn Rappii qui inscribitur, Ueber die Verrichtungen des 

 fünften Nervenpaars. 



**) Organon hocce in ordine Grallarum admodum exculluin esse monet Stan- 

 ni us 1. c. pag. 283. 



