De nervis cerebralibus Gruis einer eœ. 605 



gei, ab eodem ganglio nervi vagi vix ac ne vix quidem separare 

 possis. 



Sed antequam aperturamj externam canalis jugularis asse- 

 cutus est nervus glossopharyngeus, jam antrorsum e nervo vago 

 discedit atque canalem osseum nervo nostro proprium permeat. 

 E cavitate cranii egressus, ad marginem superiorem ganglii eer- 

 vicalis supremi porrigitur, ubi cum ganglio allato atque ramo in- 

 terno nervi recurrentis est connexus, atque, ut nobis saltem vi- 

 sum est, quadantenus iutumescit. *) Hinc, ad marginem ante- 

 riorem ganglii cervicalis supremi, in superficie externa caroti- 

 dis eerebralis, deorsum usque ad locum quo in ramos dispesci- 

 tur carotis communis, tendit quo loco nervus noster ramo com- 

 municante, (Tab. X Fig. I. N:o 24) e nervo vago prodeunte, 

 augetur atque in ganglion petrosum intumescit, ramosque gig- 

 nit duos, ramum auteriorem et posteriorem s. descendentem, 

 quos infra explicabimus. 



Ganglion petrosum nervi glossopharyngei, (Tab. X Fig. 

 I. N:o 23) gangUo eodem Corvi cornicis majus, et inter partem 

 superiorem carotidis communis, ubi in quatuor ramos dirimitur, 

 atque truncum nervi vagi situm, **) formam habet ablongoovatam 

 vel quadantenus quadrangularem atque colore eximio rubicundo 



°) Utrutn intuonescentia haecce rêvera sit gangliosEB indolis.» nec ne, in medio 

 relinquimus. 



••) Si ganglion liocce ab interna parte praeparaveris in conspectutn non ve- 

 nit, nisi, elevatis carotide comrauni et vena jugulari interna. 



