Een 
En 
49 
resideert de orang kaja, die over het eiland het bevel voert. 
Op beide deze eilanden groeijen vele klapperboomen, waarvan 
het sap tot het bereiden van suiker wordt afgetapt. 
Langs den wal van Lingga heeft men op de reede eene uit- 
gestrekte modderbank met blaauwen zeer zachten modder, waar- 
op men niet kan staan. Door deze heeft de Soengie Daij, waar- 
aan, een weinig hooger op,‚ de kampong ligt, zich eene geul 
gevormd, slechts 30 of 40 vadem breed, die echter dikwijls van 
loop verandert. Meestal geven ingestoken takken de rigting 
aan, die men volgen moet. Met laag water steken de kanten 
een paar voet boven water uit. Met hoog water kan men echter 
met eene sloep over de bank heenvaren. Aan de monding 
zelve der rivier heeft men eene kleine benting in slechten staat 
met twee stukjes geschut, die de reede in het geheel niet, 
en de monding der rivier slechts zeer weinig kunnen verde- 
digen. 
De rivier heeft slechts weinig diepte, zoodat men .met eene 
sloep dikwijls kans heeft vast te raken. De vloed loopt tot 
boven de kampong. In het algemeen is de stroom in de ri- 
vier niet zeer sterk. Aan de monding bestaan de oevers uit 
modder, digt met rhizophoren begroeid. Blijkbaar is die door 
aanspoeling gevormd. Even boven de kampong wordt de grond 
vaster en bestaat uit zand en klei. In het bed der rivier vindt 
men eene menigte rolsteenen (waaronder veel kwarts), die van 
den berg naar beneden worden afgevoerd. Naar men zegt is 
het eiland vruchtbaar doch wordt het door de traagheid der 
inlanders weinig benut. 
Even als vele der omliggende eilanden, bestaat Bintang uit een? 
zandgrond met veel iĳzersteen vermengd, die door verwering 
een’ zeer vasten kleigrond geeft. Op verscheidene plaatsen vindt 
men goede pottebakkersklei, leem- en pijpaarde, die echter 
weinig gebezigd worden. Uitgestrekte stukken gronds zijn ech- 
ter voor geene kultuur vatbaar, waaronder de veengronden be- 
hooren, die hier en daar op Tandjong Pinang gevonden worden. 
