öl 
wijls zijn de steenen bovenmate groot en lomp. Somwijlen 
ziet men, even als bij een’ zegelring, eene gegraveerde plaat, 
waarop eenige karakters, eene spreuk uit den koran, of iets 
dergelijks zijn gegraveerd, die zij alsdan beschouwen als een 
behoedmiddel (talisman), bij hen azimat genaamd, dat in den 
een’ of anderen vorm bijna door een ieder gedragen wordt. 
De tanden worden bij de beide seksen somwijlen metsteenen 
van verschillende scherpte gevijld en geslepen, hetwelk berassa 
heet en daarna met zachte steenen en andere middelen gepolijst, 
wat door hen sisoe genaamd wordt. De nagels der vingers 
worden nu en dan bij ongetrouwde meisjes en bruiden door 
het sap van de ineiplant rood geverwd; dit gebruik is echter 
minder algemeen dan op Java. 
Om de halzen worden dikwijls ringen (gelang) gedragen 
van goud, zilver of andere stoffen; minder algemeen worden 
die ringen aan de enkels gedragen. De groote armbanden der 
bruiden heeten krontjong; de kinderen der orang lawut dragen 
armbanden van de ankei, zijnde een dier, in zee gevonden , 
soms zwart soms wit. 
In de kampongs loopen de kinderen meestal naakt, de jon- 
gens tot hun 7de en Sste jaar, de meisjes slechts tot hun 3de 
of Ade jaar en dan nog dragen deze een klein gouden of zilveren 
plaatje, tjaping genaamd, met een snoer om het midden beves- 
tigd. Op grootere plaatsen zijn de kinderen meestal gekleed; 
die van de hoofden en aanzienlijken altijd. Veelal hebben zij 
een’ borstlap of otoh en buikband of baroet aan. Na hunne 
besnijdenis beginnen de jongens de kris te dragen. 
De kleeding der aanzienlijken verschilt weinig van die der 
mindere klassen; slechts de stof is bij feestelijke gelegenheden 
fijner. In het algemeen dragen de aanzienlijken van goud het- 
geen de minderen van zilver dragen , en hebben zij liever niets 
dan dat zij zilver zouden dragen, waarvoor zij zich schamen. 
De stof bestaat hoofdzakelijk uit zijde en katoen, meestal 
gestreept en zeer bont gekleurd. Rood en groen vooral zijn 
geliefkoosde kleuren, alsook geel voor de vorsten. Ingeval 
van trouwplegtigheid is de bruid meestal in een rood badjoe 
