90 
of dobbelen. Het ts ook slechts des avonds, dat zij bij elkan- 
der komen. 
Bij de gastmalen worden mannen en vrouwen afzonderlijk 
onthaald, de mannen door den gastheer in het voorhuis, de 
vrouwen door de vrouwelijke familie binnen ’s huis. De mannen 
zitten met de beenen kruiselings onder het ligchaam (besila), 
de vrouwen met het linkerbeen onder het regter en beide al- 
dus regts van hef ligchaam gebogen, terwijl zij op de linkerhand 
rusten (betimpo). Zijn er veel gasten, dan zitten deze in ver- 
schillende groepen. Het eten wordt op kleine schotels op ta- 
lam en deze op de pabar te midden van zulk eene groep ge- 
plaatst. De rijst wordt op afzonderlijke schotels en bij ieder 
der gasten gezet. Alle geregten worden te gelijk opgebragt. 
Zij eten met de handen, ze meermalen afwasschende in water, 
hetwelk tot dat einde in kopjes of bakjes (kembokan) voor elken 
genoodigde gezet wordt. De drinkbakjes van porcelein of zil- 
ver of koper worden ternang genaamd en de deksels fjeper. 
Hieruit wordt met de batil het water geschept. Na rijst en 
toebehooren wordt verschillend gebak voorgezet; daarna eene 
soort van drank tot afscheid, bassoh moelot genaamd, be- 
staande uit suiker en water. De gastheer zit met zijne gasten 
‚aan. Alleen de sulthan en de onderkoning eten afzonderlijk 
en mogen niet met anderen te zamen eten. Na het eten 
wordt de sirih rond gegeven en blijven zij nog wat praten, 
doch nooit worden de gastmalen lang gerekt; zij eten schie- 
lijk en staan dan van tafel op. 
(Wordt vervolgd). 
