an et dE 
147 
Tjipannas in het Krawangsche nabij Tjattar (beschreven in dit 
Tijdschrift jaargang Il bladzijde 644) is een voorbeeld hier- 
van, alhoewel de afstand der plaats van vorming dezer bron 
tot daar, waar zij te voorschijn komt, veel grooter is. 
De warmte van het mineraalwater, dat tot de volgende 
analyse diende en vergaderd was, alvorens het in aanraking 
was gekomen met zwavelwaterstofgas, bedroeg 119,5° F. = 
48,69 C.; de warmte dezer wateren verschilt echter zeer; in 
andere bronnen heb ik 101° F., 110° F., 114° F. waargeno- 
men, en de heer Junanvan zelfs 146° EF. (1). 
Eigenschappen. Het water is helder, reukeloos, van zuur- 
achtig adstringerenden smaak en van 1,00197 soortelijk gewigt 
bij 28° C. De reaktie is zwak zuur. In eene retort gekookt 
en de dampen door barietwater geleid, vormde zich kool- 
zure barietaarde, terwijl de inhoud der retort nagenoeg 
helder bleef. Bij verwarming ontwikkelt het water reu- 
kelooze gasblazen; va verdamping van %5 van het water 
ziet men-eenige schubben op zijne oppervlakte te voorschijn 
komen. Tot droogwordens toe uitgedampt, ontwikkelt het vele 
zure dampen; er blijft een geelachtig bruin zout, met vele 
haarvormige kristallen vermengd, hetwelk bij eene sterkere 
verhitting tof er geene dampen meer ontweken, eene grijs- 
achtige kleur aannam. 
Op bekende wijze zijn voorts in het water de volgende 
stoffen opgespoord. 
Potasch, soda, kalkaarde, bitteraarde, aluinaarde, yzeroxyde, 
kiezelaarde, sporen van izerprotoxyde; voorts zwavelzuur en 
eenige meerdere sporen van chloor. 
Mineraalwater met barietwater gekookt, gefiltreerd, het fil- 
traat met koolzure ammonia gekookt, gefiitreerd, uitgedampt 
en gegloeid , ontstond een alkalisch reagerend, hygroskopisch zout. 
Mineraalwater tot droogwordens toe uitgedampt, het zout 
met zwavelzuur en alkohol gemengd en aangestoken, had niets 
(1) Jurenvur Reise durch Java 1845. 
) 
