152 
ken aanmerkelijke hoeveelheden zwavel, zoo als ik reeds heb 
aangehaald (f). 
Na de vereeniging van het mineraalwater met het meerwa- 
ter is de ontleding van het zwavelwaterstofgas in het meerwa- 
ter aanmerkelijk vergroot door de inwerking, die dit gas op 
het zwavelzuur ijzeroxijde oefent; men vindt dit zout als 
zwavelzuur ijzerprotoxijde in het meerwater terug. Hoe groot 
de hoeveelheden zwavelmelk nu mogen zijn, die zich, gemengd 
met eenige uit het meerwater zich afzonderende bestanddee- 
len en door de opstijgende gassen hier en daar in het meer drij- 
vend gehoudene ontleede steenmassen, op den bodem van het 
meer zullen hebben afgezet, laat zich niet opgeven; evenwel, te 
oordeelen naar overeenkomstige natuurverschijnselen b. v. in 
den krater van den Patoeha (Preanger regentschappen), waarom- 
trent ik later eenige mededeelingen zal doen, moeten deze zwa- 
vellagen reeds in groote hoeveelheden gevormd zijn. 
Daar waar het meerwater zich door de Fjìkawa ontlast, 
zijn alle steenen, zoo ver men ze zien kan, met „dit zwa- 
velprecipitaat bekleed , hetwelk gemakkelijk met een mes kan 
afgeschrapt worden en aan de steenen aldaar een bleekgeel aan- 
zien geeft; het verbrandt bij verhitting voor het grootste ge- 
(1) De zwavel, die op deze wijze verkregen werd, was slakachtig, groen- 
achtig graauw van kleur, had ecne graauwe streek, was op de versche 
breukvlakte glanzend en van 1,922 soortelijk gewigt; bij het verhitten smolt 
zij, verbrandde met eene blaauwe vlam en lict een residuum achter 26,1 ten 
honderd bedragende; dit residuum was een grijs eenigzins roodachtig poeder, 
ligt, zandig op het gevoel en bevatte vele ingemengde kleine korreltjes van 
outleede rotssoorten; met zoutzuuren water behandeld, bleven grootendeels 
deze laatste en kiezelaarde onopgelost; het filtraat“met zwavelwaterstofgas be- 
handeld , scheidde slechts zwavel af en bleek buiten zekere hoeveelheden 
aluinaarde, kiezelaarde, kalkaarde en sporen van bitteraarde, aanmerkelij- 
ke hoeveelheden van gips te bevatten. Deze gipsgehalte is zeer opmer- 
kenswaardig; immers moet het gips in de solfatara voorhanden of gevormd 
zijn geweest en door de dampen tot aan den uitgang der solfatara zijn me- 
degenomen en afgezonderd, alvorens het zich had kunnen mengen met de 
smeltende zwavel. Met ammonia gedigereerd en het filtraat met zout- 
zuur overzadigd, was in deze awavel niets bijzonders te herkennen. 
