168 
de hoogte des bergs evenaart en uit welks holen en spleten 
langzaam maar voortdurend met zwavel bezwangerde dampen 
opstijgen. 
„Aan de noordzijde tegen over het punt, dat wij beklommen 
hadden, ontdekten wij het signaal, maar het bleek weldra, dat 
eene meting met den ketting genoegzaam onuitvoerbaar was, daar 
de rand van den krater te smal en te los van grond is, om daar 
langs te kunnen meten; en door lager den rug om te trekken, zou- 
den wij in onnaauwkeurigheden vervallen, die wij niet konden 
toelaten. Het gelukte ons echter de medegebragte bamboe in eene 
regte lijn te brengen met onze waarnemingsplaats op Tambatoe en 
het signaal, en op die wijze ons doel te bereiken. Wij hiel- 
den ons toen ook geen oogenblik langer op en begonnen on- 
middellijk de terugreis. De daling langs de steilte ging ver- 
wonderlijk snel. Bij elken tred zakt men een paar voet met 
het zand naar beneden en wanneer men niet te angstvallig 
een steunpunt zoekt, maar onmiddellijk den anderen voet in het 
zand drukt, begint de beweging het schaatsenrijden te herin- 
neren. Al de inlanders volgden ons voorbeeld en het is zon- 
der gevaar, indien men slechts zorgt, allen ongeveer op ge- 
lijke hoogte te blijven, daar de ontelbare nederrollende steenen, 
voor iemand, die zich lager bevond, zeer gevaarlijk zouden 
worden. Tegen 1 uur waren wij te Tombatoe terug” (f). 
De heeren De Lance vertrokken den 27sten Augustus naar 
Belang.en deden van hieruit een’ uitstap naar, Kottaboena, 
eene nabij gelegen strandplaats in het rijk van Mogondo. Het 
verhaal van dezen uitstap en van de gouddelving aldaar, door 
den heer G. A. pr Lanar, is aan het slot van dit artikel me- 
degedeeld. 
Te Belang heeft, sedert dat distrikt van de verpligte goudle- 
(U) De heer De Lance heeft overgezonden een weinig van de stof, die 
den geheelen berg Sapoetan bedekt en die bij verschillende uitbarstingen 
over het geheele zuidergedeelte der Minahassa in groote hoeveelheid is 
uitgeworpen. 
