171 
waarin een paar schutters van Belang met geweer, pagaaiden 
onze praauw vooruit. De kust wordt hier door de menigvul- 
dige bezoeken der zeeroovers onveilig gemaakt, en vooral in 
het tegenwoordige jaargetijde, bij het eindigen der oost-moes- 
son, hebben de vreedzame visschers dezer kust veel van de 
naar Mingandanao terugkeerende zeeschuimers te vreezen. 
Onze stuurman hield zoo nabij mogelijk den wal, ten ein- 
de, zoo luidde zijne verklaring, elke onaangename ontmoeting 
zooveel mogelijk te vermijden; — hier toch konden de meer 
diep gaande grootere rooversvaartuigen ons niet bereiken, en 
de kleinere, door spoedig den wal, den vasten grond voor 
onze verdediging op te zoeken, gemakkelijk worden afgesla- 
gen.” Behalve de pagajers was in ons vaartuigje een inland- 
sche burger, welkein de afwezigheid des opzieners zijne plaats 
vervult, en daarom genoemd wordt toewan pangganti of de 
heer plaatsvervanger. 
Deze had de bij den inlander zoo gewone beschroomheid 
en terughoudendheid afgelegd, zonder in het minst iets van 
die bescheidenheid te hebben verloren, welker gemis de ver- 
andering in bovengenoemden karaktertrek zoo dikwijls ontsiert. 
Wij gingen buiten het eilandje Noenoek en de beide ei- 
landjes Bohoij om. Het eerste ontleent zijnen naam aan eenen 
waringin welke er gevonden wordt en in de landstaal noe- 
noek heet; het tweede heeft de beteekenis: „in ruiling afge- 
staan.” 
De Spanjaarden hadden namelijk die twee eilandjes van de 
bewoners van Belang gevraagd, welke hen tegen een’ grooten 
hond werden afgestaan. 
Aan bakboordzijde passeerden wij het eilandje Toelang. 
Deze benaming heeft haren oorsprong te danken aan de vo- 
gelnestjes, die er worden gevonden, dewijl deze eenigzins been- 
achtig zijn. ‘De vroegere majoors van Belang zorgden met 
voordeel voor hunne inzameling; de tegenwoordige maakt er 
geen werk van, hetwelk hij verklaart, door het gevaar, waar 
aan de wachters, met het oog op de zeeroovers, zouden 
blootgesteld zijn. 
