192 
ten gevolge der herhaalde oplossing en koking der ruwe sui- 
ker, eene mindere hoeveelheid raffinade verkregen, dan er 
werkelijk suiker in het fabrieksprodukt aanwezig was. 
Die oplosbare zouten bevorderen de verstrooping, reeds bij 
de fabriekmatige bereiding. Hoe grooter zij zijn in hoeveel- 
heid, des te minder de verhouding aan suiker van de hoogste 
nummers, want des te moeijelijker kan de gekleurde stroop van 
tusschen de kleine kristallen uitlekken. 
Hoe langer die stroop tusschen de kristallen blijft hangen, 
hoe. meer deze eindelijk in hardheid verliezen, en hoe moei- 
jelijker zij later te droogen zijn. 
Zeer lang er mede vermengd blijvende, kan , door middel 
dier opvolgende strooping en verzuring, al de kristalliseerbare 
suiker vernietigd worden. 
De eigenliĳjke oorsprong dezer nadeelige inmenging is in 
den bodem te zoeken, waarp het riet groeit. Naarmate deze 
meer vochthoudend en daarbij rijker aan oplosbare alkalische 
zouten is, zal ook bij dezelfde rietsoort en in hetzelfde kli- 
maat, het sap wateriger , ziltiger , minder suikerhoudend zijn; 
er kan ook eene overmaat van eiwitachtige stoffen mede ge- 
paard gaan, vooral zoo het riet verzuurd is. 
Tegen over zulk een hoedanigheid der grondstof, kan zelfs 
de beste wijze van fabriekaadje slechts gedeeltelijk herstel ver- 
schaffen; inzonderheid , wanneer , deze grondstof reeds sedert 
lang uit soortgelijke is voortgekweekt. 
Aan den anderen kant is daardoor eene verbastering van 
het riet, kenbaar uit de hoedanigheid van het sap en de 
produktie van een zekere oppervlakte gronds, wezenlijk te 
duchten. Eene vervanging door betere rietsoorten is daarte- 
gen slechts van tijdelijke uitwerking; want blijven de toestand 
en behandeling van den grond dezelfde, dan zal ook die be- 
tere rietsoort aan verbastering onderworpen zijn. 
Buitenzorg, den 1Oden December 1852. 
