195 
deringen verbetering vanhet produkt zijn dus onbezwaarde 
voordeelen. r 
4. De geringe wijziging, die ik bij de methode heb aan- 
gebragt, namelijk, toevoeging van kalk tot volkomene defekatie (1), 
wordt door den heer Merper volkomen beaamd, daar ook bij 
zijne dus gewijzigde proeven op beetwortelsap, betere uitkom- 
sten verkregen zijn. Het is mij eerst onlangs gebleken, dat die 
wijziging ook op de duurzaam goede hoedanigheid der suiker 
invloed heeft: —en het groote gewigt hiervan zij mij tot ver- 
schooning, om het geduld des lezers tot de volgende ontwik- 
keling te bepalen. 
« In Dr. Brreknope’s Jaarboekje 1851—1852, p. S19, wordí 
van de Melsens-suiker het volgende gezegd: 
„Men verkrijgt nu wel eene mooije , zuivere, kristallinische 
suiker, maar zij houdt eene stof, welke in eenen ammoniak- 
houdenden dampkring eene rozenroode, en later zelfs eene 
donker wijnroode kleur aanneemt. Deze stof is in de stroop 
ook aanwezig en is zeer hijproskopisch.” 
Hoe die stof ontstaat, — en hoe men haar aanwezen en dus 
ook de latere kleuring der suiker kan voorkomen, kan uit het 
volgende blijken. 
Een zeer gevoelig herkenmiddel voor stikstofhoudende en 
meer bepaald etwitachtige stoffen is suiker met zwavelzuur. 
Het is door den heer Scracur aangewend in zijne „„mikrosko- 
pisch-phijsiologische onderzoekingen van het plantencelweefsel, 
enz. 
Casparr, in de Botanische Zeitung van 2 Julij 1849 sqq. 
Suiker wordt, in tegenwoordigheid van stikstofhoudende 
stoffen, door zwavelzuur rozenrood gekleurd. 
In mijn meergenoemd verslag over deze methode, heb ik ge= 
” waarvan een kort uittreksel is gegeven door den heer 
(2) Daarbij moet echter eene kleine overmaat van zuur, kenbaar aan 
het licht paarsachtig=rood worden van blaauw Jlakmoespapier, blijven 
bestaan. Daar de kondensator, van de toestellen van Derosne en Carr 
al de bisulphis doet vervlugtigen en het vocht bruin kleurt, is de heer 
Murper het ook daarin met mij eens, dat zijn gebruik bij deze metho- 
de schadelijk is. 
