225 
bereik der bij de proef te verkrijgen naauwkeurig- 
heid verwaarloos, wanneer ik het boven bekomen 
tinoxijde als geheel zuiver aanneem. 
(XXII). 0,5512 gr. der bij proef VIII genoemde stof B gaven 
0,0625 gr. silica en iĳjzeroxijde en 0,491 gr. tinoxij- 
de dus 
89,080/, tinoxijde en 
10,92°/, silica en ijzeroxijde, het bekomen 
tinoxijde weder als basis voor de berekening aanne- 
mende. Kigenlijk krijgt men bij de analijse 0.0023 
gr. meer dan men stof gebruikt heeft, maar hiervan 
zijn 0.003 gr. van de zwavel en carbonas sodae af- 
komstig, zoodat de proef zeer juist genoemd moet 
worden. 
(XXIII). Van den erts C. proef XI werden 1,1194 gr. als boven 
behandeld: daar deze proef tot tegenproef moest 
dienen, zoo werd de stof niet zoo fijn mogelijk af- 
gewreven en alzoo niet geheel ontleed: men hield 
0,149 gr. ijzeroxijde, silica en onontleeden erts, stof 
D genoemd, terug, waarvan in proef XIV het spe- 
cifiek gewigt bepaald is. 
Verband tusschen de densiteit en de zamenstelling van den 
tinerts. 
Van een mechanische verbinding of liever vermenging van 
twee ligchamen zal de densiteit gevonden worden, als men 
die der zamenstellende ligchamen kent, door de formule 
Aal tp. Did 
Pd + pD 
als A het specifiek gewigt der verbinding. 
P en p de hoeveelheden der zamenstellende ligchamen en 
D en d hunne respektieve densiteiten zijn. Dit op den gewo- 
nen Mauntokschen tinerts toepassende, die bij proef IV in 
87,73°1, van den erts A van de densiteit 6,844, en in 12,27 
der stof B van een specifiek gewigt gelijk 6,113 gescheiden 
is, toepassende, zoo bekomt men 
