slk 
der gaan. Daar zijn menschen, die eene gepunte rottan in de 
hand houden, in de andere eene fakkel, om de garnalen 
te ontdekken, welke zij zeer behendig weten te steken. Bij 
het visschen van de ikan parang, eene zeer fijne vischsoort, 
wordt gebruik gemaakt van eenige klapperschalen (tempoerong) 
aan eene rottan geregen, de beide einden door een ge- 
bogen bamboe vereenigd. Hiermede wordt op de boorden van 
de sampan of wel in het water geklopt, op welk ge- 
luid de visch afkomt. Dit wordt oro oro genaamd. 
In poelen van stilstaand water wordt de visch ook wel be- 
dwelmd, door het sap van de toeba of toebakar in het water 
te doen, waardoor hij boven komt drijven en zoo gevangen 
wordt. Men hakt eenen visch klein, besprengt de stukken 
met het sap van de toeba en werpt die dan tot hetzelfde einde 
in zee; dit wordt santan genaamd. 
Vele der schelpdieren zooals kerang, sipoet en andere 
voedsel opleverende, worden bij laag water verzameld. Dik- 
wijls ziet men een groot aantal vrouwen en kinderen daar- 
mede bezig. 
De tripang wordt in zee op zandgronden gevonden. De 
gamat, eene grootere soort, houdt zich op in modderachtigen 
grond, wordt in ondiep water met de handen gevangen, 
doeh in diep water tot 20 vm. met vischhaken opgehaald. 
Het zijn voornamelijk de orang rajat der eilanden Anambas, 
Natuna en Tambelan, die zich hiermede bezig houden. De tri- 
pang wordt gevangen zijnde gespleten, als wanneer het water uit- 
loopt, dan met water gekookt, vervolgens met zand geschuurd 
om de vuiligheid te doen afvallen, daarna boven vuur op roos- 
ters gelegd, in de zon gedroogd en in zakken gepakt. Een 
pikol goede tripang wordt tot 20 realen, de gamat tot 50 à 
60 realen verkocht. 
De industrie der Maleijers is tot nu toe niet zeer ontwik- 
keld en bepaalt zich tot weinig artikelen. In het verwerken 
van hout tot huizen, vaartuigen enz. zijn zij zeer ervaren en 
handig. De overvloed van goed, deugdzaam timmerhout komt 
hun hierin zeer te stade. Hunne gereedschappen zijn weinig 
