’ 
875 : 
waarbij een der vorsten, radja Gonaer, gedood werd. Z. M. 
brik Irene, onder het bevel van den kapitein luitenant Lucas, be- 
vond zich ter reede en zond de gewapende sloepen ter hulp*, 
waarbij door een misverstand de bemanning van een der sloe- 
pen bijna werd afgemaakt. Wij bleven meester, doch dit belette 
niet, dat de meeste Boeginezen naar Singapore verhuisden (1). 
Na den dood van sulthan Macumoro Sman waren er twee 
pretendenten voor den troon van Djohor, Torngoe Lone, die 
zich onder den naam van sulthan Hoessein te Singapore ophield, 
en ArpurL RacnmaNn Sman. De eerste was een zoon van IntseH 
Mako, de tweede van Inrsen Marram. Beide huwelijken waren 
volkomen gelijk. Tornkor Lone was echter de oudste en werd 
door den sulthan zelve als zijne opvolger aangezien, die hij 
volgens regt ook had moeten zijn. Ten bewijze hiervan die- 
ne, dat toen deze vorst naar Pahan vertrok om aldaar te hu- 
Wen, hij bij het afscheid nemen van zijnen vader in Straat 
Boelan, de gele koninklijke vlag had waaijen, terwijl de sul- 
than zelf de witte op zijne praauw voerde. Ook werd aan 
Tornkore Lone de regeling van verschillende staatszaken op- 
gedragen. Bij die gelegenheid bekwam hij tevens het groote 
zegel van het rijk. 
ArpuL RacamaNn SHAH daarentegen zoude ter inwijding als 
hoogepriester naar Mekka gaan. De inkomsten van Lingga 
waren voor dezen jongen vorst bestemd, ter wijl Tornkor Lone 
als sulthan te Riouw resideren zou. 
Inrsen Marram, de moeder van Aspur Racnman Snam, was de 
meestgeliefde vrouw en had den meesten invloed gekregen. 
Tijdens het afsterven van sulthan Macnmoep maakte zij van 
het afwezen van Toenkor Lone gebruik, om den onderkoning 
van Riouw radja Jarar, Tornkor Saro en den soelibahan van 
Lingga, haren broeder, op hare hand te krijgen, en haren 
zoon als sulthan te doen uitroepen. Als voorwendsel werd 
(1) Een meer uitvoerig relaas van den opstand der Boeginezen te Riouw 
vindt men în de »Kronijk van Ned. Indië van het jaar 1820 ’” voorkomende 
in het tijdschrift voor Ned. Indië, Jaargang 3, D. 2. 
