A1 
het oog verrukkelijke gezigten geniet op den Goenoeng Kra- 
tjak en de bergketens, die van daar naar het oosten toe tot 
den Telagabodas en naar het zuiden tot den Tjikorai zich uit- 
strekken. 
De temperatuur van het water was, tijdens mijn bezoek al- 
daar, in gezelschap van den heer Brerker, den Îsten November 
1851, 108oF. = 42,22 C. Dezelfde temperatuur werd door 
mij waargenomen in Sept. 1844, toen ik met den heer JuneuuuN 
den Goentoer beklom. Het minerale water heeft dus gedurende 
dezen tijd geene veranderingen ondergaan. 
Het water is helder, van flaauwen smaak en zeer geringen 
zwavelwaterstofgasachtigen reuk; soortelijk gewigt bij 27,5° C. 
1,0009. 
Lakmoespapier werd, in het water gehouden, zeer flaauw 
rood gekleurd; uithet water genomen werd het weder blaauw ; 
bleef het eenigen tijd aan de lucht blootgesteld, dan werd het 
langzaam troebel, spoediger door koking, waarbij in het begin 
eenige gasontwikkeling plaats had. Door uitdamping van het 
water verkreeg men een wit kristallijn zout, waaronder 
gipskristallen gemakkelijk waren te herkennen. Door gloeijing 
werd het zout iets donkerder gekleurd, terwijl zure dampen 
ontweken. 
Het zout, door uitdamping van het water verkregen, gaf 
met gedestilleerd water behandeld, een filtraat van naauwelijks 
zigtbare alkalische reaktie. Het bevatte zwavelzuur, chloor, 
potassa, soda, kalkaarde en bitteraarde. De in water onop- 
losbare deelen zijn oplosbaar in zoutzuur onder afscheiding 
van kiezelaarde; de zoutzure oplossing bevatte kalkaarde, bit- 
teraarde, úzeroxyde en aluinaarde. Voorts werden nog spo- 
ren van mangaanprotoryde en van phosphorzuur opgespoord. 
Kwantitatieve analyse. 
1. Bepaling van het Chloor. 
130,28 grm. water gaven bij 100° C. gedroogd chloorzilver, wegende 
0,037 grm; voor 100 grm. water 0,0284 grm. bedragende, waarin bevat 
zijn 0,00702 grm. Chloor. 
