422 
In de afdeeling Soekadana heeft men twee soorten van 
getah-boomen. De eene geeft eene bruinachtige, de andere 
eene meer blanke getah. De bloesem van beide boomen is 
welriekend, wit van kleur en heeft op het uiterlijke veel o- 
vereenkomst met dien van den vlierboom. De vrucht, ter 
grootte eener vijg en konisch van vorm, is aangenaam zoet 
en verkwikkend van smaak, en wordt gaarne genuttigd. Rijp 
zijnde, bevat zij eene pit, in grootte nagenoeg gelijk aan die 
van den in den handel voorkomenden gedroogden dadel. Die 
pitten hebben eene zoete kern, omgeven door een zeer hard 
hulsel. De kern wordt zorgvuldig verzameld. Men stampt 
haar tot eene brijachtige massa en verkrijgt alsdan, met wei- 
nig moeite, eene overvloedige hoeveelheid helder brandende 
lampolie. ’ 
De blankere soort van getah-pertja heeft in den handel slechts 
half zooveel waarde als de bruine. 
In Soekadana zelf komt de witte soort meer voor dan de 
donkere. 
De stam van de beste soort is somwijlen zóó dik, dat drie 
personen hem naauwelijks kunnen omvademen; daarentegen 
bereikt de stam van de mindere soort zelden meer dikte dan 
die van een’ volwassen’ klapperboom. 
Men beweert te Soekadana, dat de eene soort mannelijke 
en de andere vrouwelijke bloemen zou dragen. 
De jonge plantjes worden bij menigte aan den voet van den 
volwassen boom gevonden; maar zelden geraken zij tot vollen 
wasdom, want de wilde varkens, herten en steenbokken, die 
de wouden dezer afdeeling’in grooten getale bevolken, gebrui- 
ken gaarne de jeugdige plant tot voedsel. 
Tijdens de oostmoesson van 1852 zijn van Nieuw-Brussel 
uitgevoerd 200 pikols getah-pertja, afkomstig van Matam en 
Simpang, en 20 pikols, afkomstig van Soekadana zelf. — De 
handelaren hebben op het produkt ongeveer 100 pCt. gewon- 
nen, voor de goede soort f 24 tot f 26 per pikol betalende. 
Bij vooruitbetaling op het produkt, kostte hun dezelfde hoe- 
veelheid slechts de helft. In de westmoesson wordt de inza- 
