Nog laat schijnt dit terrein onder zee bedolven te 
zijn geweest, terwijl het hooge land, ten noorden hier- 
van gelegen, even als thans Madura, een eiland uitmaakte. 
Het nog aanwezig zijn van uitgestrekte kalkgrotten met 
vogelnestjes aan den zuidkant van het kalkgebergte, nu 40 
palen van zee, doet zulks wel vooronderstellen, daar het niet 
aannemelijk is, dat deze vogels hunne nestjes primitief zoo 
ver van zee, waaruit zij hun voedsel halen, zullen hebben 
gemaakt (1). Het distrikt Kradenan is, behalve door zijne zout- 
werken, ook nog merkwaardig wegens de zeer sterke gas- 
ontwikkeling, die men op sommige plaatsen aantreft, zooals 
onder anderen de slijkvulkanen bij Koewoe (2) en het kleine 
meertje bij Medang rammeson aantoonen. 
Tot het verkrijgen van het zoute water, worden er putten 
gegraven van 8 voet lengte en 5 voet breedte, die eene diepte 
hebben van soms 40 tot 50 voet en met planken tegen instor- 
ting worden beschoten. 
In deze putten welt het water op, met eene sterke ontwik- 
keling van gas, voornamelijk bestaande uit koolwaterstof en 
koolzuur. 
Het water van deze wellen heeft in het drooge jaargetijde 
eene temperatuur van 1320 F. terwijl het in het natte jaarge- 
tijde niet boven de {ÎS° E. stijgt. Het groote verschil van deze 
temperaturen komt daardoor, dater in de regenmoeson te veel 
regenwater in de wellen loopt, hetgeen ook medebrengt , dat 
het water alsdan veel minder zout bevat. 
Door middel van emmertjes, vervaardigd uit de sarongan 
pinang, bevestigd aan een’ bamboe bij wijze van eene wip, 
wordt het water geschept en door goten naar putten geleid 
van 3 voet diepte en 8 bij 5 voet opening. 
®_ 
® (1) Deze bewering wordt geheel gelaten voor rekening van den schrij- 
ver. 
Red. 
(2) Zie de beschrijving van deze slijkvulkanen in de Fragmenten eener 
reis over Java door Dr. P. BurrkKer, Tijdschrift voor Nederlandsch In- 
dië Jaarg. 1850 Dl. I bladz. 81. 
