in ee 7 
Kr 
A 
“ 
* 
525 
drains even zeer, als nat van droog land. Bij een later on- 
derzoek, na zwaren regen, bleek het, dat elke bovendrain 
een stroompje water met kracht uitstortte in de lagere pij- 
pen; en de gevolgtrekking ligt voor de hand, dat, zonder die 
hulppijpen, dit bovenwater grootendeels in den grond zou 
opgesloten zijn gebleven, totdat het door filtratie lager had 
kunnen doorzakken; iets, dat door klei hoogst langzaam ge- 
schiedt. ' 
De kosten dezer dubbele inrigting bedroegen in het ge- 
heel f 45,40 per acre (ongeveer f 92!/, per bouw). 
Een enkele laag drains, op 4 voet en 36 voet wijdte zou 
zeer nabij f 54, en op 30 voet wijdte f 64,65 per acre gekost 
hebben, en beiden waren in dezen grond zonder gevolg ge- 
weest. 
Moge dus voor de meeste kleigronden, vooral die beneden 
met wat zand en veel steenen vermengd zijn, eene draining 
op 2, à 3 voet voldoende wezen; op stijvere, echte kleigron- 
den, als de genoemde, is die laag te dik voor eene tijdige 
doorvloeijing van het regenwater en de grond blijft er dus nat 
bij. Op 2 voet diepte kan dan wel de bovengrondsdrooging 
geschieden, maar zonder bijkomende diepe droogmaking klimt 
het stagnerende wel- of moeras-water te hoog op en ver- 
mindert dus grootelijks het nut dier enkele bovendraining. 
Het boren van enkele zeer diepe gaten, die men door ver- 
tikale pijpen open houdt, waardoor dan het welwater in de 
bovendrains stroomt, kan hier alleen dan het lagere stelsel 
vervangen, wanneer de doorlatende grond niet al te diep on- 
der de kleibedding ligt en de juiste plaats der wellen te vin- 
den is. 
Ten opzigte van de chemische uitwerking der beide stelsels, 
heeft de heer Barnays, te Derbij, bevonden, dat door eene 
aardlaag van 10 tot {8 duim dikte, de zouten uit eene op- 
lossing veel minder werden teruggehouden, dan door eene 
laag van 90 duim. 
Op Java zouden, vooral met het oog op het klimaat, meer- 
dere stelsels van verschillende diepte en wijdte, met drains 
