van verschillende wijdte in denzelfden grond, naast elkander, 
moeten beproefd worden (f). 
30. Het leggen der pijpen. Dit werk is, op zich zelf, hoogst 
eenvoudig en vereischt alleen handigheid en gewoonte, om 
het spoedig te doen voortgaan. Een man, voorzien van een aan 
het einde omgebogen ijzer, met langen steel, of ook met eene 
soort van tang, die de Markies van WesrMinsrer het eerst 
schijnt ingevoerd te hebben, neemt, aan het hooger einde van 
het veld beginnende, de pijpen één voor één af van de rei, 
die aan de eene zijde van den drain gereed ligt, en plaatst 
ze, juist aaneensluitende, op den bodem der goot. 
Men heeft gemeend het gevaar van verplaatsing der pijpen 
te voorkomen, door elke pijp met eene soort van kraag of 
mantel (pipes with collars) te voorzien, waarin het einde der 
naast liggende sluit. Ook heeft men voorgesteld, daartoe aan 
het eene eind eene kegelvormige verwijding te maken. Maar de 
prijs wordt dan zeer verhoogd. Indien de pijpen gwuist in de 
goot sluiten, en de bodem en zijden van deze in vasten klei- 
grond zijn gemaakt, dan is er geen gevaar van verplaatsing. 
De pijpen der kleinere of zijdrains vereenigen zich met de 
groote en wijdere, door gaten, die in de zijde der laatste 
gemaakt zijn; zij moeten daar slechts even ingeschoven kun- 
nen worden. 
In de Gard. Chronicle van 3 Mei 1851 vind ik tot dit doel 
aangegeven , vierkante pijpen met eene ronde opening in een 
der zijden, alleen te bezigen op de vereenigings-plaalsen van 
zij- en hoofdpijpen. | 
De lager liggende, vierkante hoofdpijp, die tegen over een’ 
zijdrain geplaatst wordt, heeft de opening op de bovenzijde, 
en dient tot onderlaag voor de vierkante eindzijpijp, wel- 
(0) Steeds moet, tot volkomene draining, boven aan het veld eene 
smalle goot gemaakt worden, ter verbinding van de boveneinden der 
drains. Daardoor worden de boveneinden der beddingen beveiligd te- 
gen mogelijke doorzijpeling van water uit de grenssloot. Van die sloot 
moet gezegde dwarsche bovendrain dan minstens negen voet verwijderd zijn. 
