549 
den bewerkt, geen wezenlijk bezwaar er tegen. Over de wij- 
zigingen in het leggen der pijpen in sawahgronden, naar mate 
van hunne helling, is boven mede reeds gesproken; en hier 
dient alleen nog bijgevoegd, dat de beddingen van gedrain- 
de sawahs altyd in wezen dienen te blijven. 
h°. Doch ten aanzien der kultures voor de Europesche markt 
kunnen zich, in een administratief opzigt, weder moeijelijkhe- 
den voordoen , namelijk. 
Daar voor de kultuur van suiker, indigo en tabak slechts 
om de drie, vier of vijf jaren hetzelfde veld gebruikt wordt, 
ontstaat de vraag: wie zal de kosten van draining dier velden 
moeten dragen? 
Het rationele antwoord is weder: hij, die de voordeelen 
geniet, welke daardoor in de gedaante van ruimere oogsten , 
behaald worden, en wel in verhouding vàn zijn aandeel in die 
voordeelen. 
Daar de indigo-kultuur en fabriekaadje geheel door de Ja- 
vaansche bevolking geschiedt en hij zijn produkt aan het gou- 
vernement verkoopt, zoo blijft deze kultuur ten aanzien der 
drainingskosten en arbeid, in de kategorie der inlandsche kultu- 
res. Het gouvernement zou echter voorloopig de drainpijpen 
en graafwerktuigen kunnen leveren, onder latere verrekening 
tegen het produkt. 
De kontraktant voor suiker of tabak zou W,, 4, of U; der 
kosten van draining moeten betalen, naar mate hij !/,, ©, of Us 
der velden eener dessa voor zijne kultuur gebruikt, indien na- 
melijk al de velden van zulk eene dessa gedraind zijn. 
Om te berekenen, hoeveel de tijdelijke houder van het kon- 
trakt in de kosten deelen moet, behoort men uit te gaan van 
het vermoedelijk aantal jaren, dat de drains, zonder behoefte 
aan herstel, zullen dienst doen. Men kan daartoe als mi- 
nimum 50 jaren aannemen; en men heeft nu slechts den nog 
overigen tijd van zijn kontrakt door dit getal te deelen, om 
zijn aandeel in de drainingskosten te vinden. 
Het is welligt niet ongepast, hier enkele bepalingen over 
verstrekking van gelden tot draining aan te voeren, ontleend 
