614 
vrolijk en vroeg ons over verschillende zaken. Ik gaf hem den 
brief van den sulthan over. Na de lezing, die hij zelf deed, be- 
loofde hij ons voor alles te zullen zorgen en gaf ons zijn voor- 
nemen te kennen ons in persoon te vergezellen. Volgens hem was 
het de derde maat dat Europeanen: deze plaats bezochten. On- 
der deze bezoekers was ook geweest de luitenant ter zee Îste klasse 
Furucar, kommandant van Zr. Ms. brik Windhond. Wij vernamen 
hier dat het reisje minstens 8 dagen zoude duren. Daar wij op 
3 a 4 dagen gerekend hadden, moesten wij onze provisiën 
besparen, en verzochten hem daarom ons wat te eten te doen 
geven. Ons werd hierop wat rijst en kerri voorgezet, het 
eenige wat te krijgen was. Dit genuttigd hebbende, namen wij 
van hem afscheid ten einde de kampong in oogenschouw te 
nemen. Deze bestaat uit een vijftigtal* woningen, zooveel mo- 
gelijk op de drooge plekken van den oever gebouwd. De grond 
is zoo laag en moerassig, dat geene wegen bestaan kunnen en 
alle gemeenschap met sampans moet geschieden. Deze sam- 
pans zijn zeer vlak en breed, om gemakkelijk tegen den fellen 
stroom te kunnen oproeijen. Door de menigte krokodillen 
zijn zij echter gevaarlijk, daar zij zeer ligt omkantelen. 
Even als alle Maleische huizen, zijn die van deze kampong 
op palen gebouwd 5 à 6 voet boven den grond, iets hetwelk 
hier vooral van veel nut is. De woning van den panglima is 
de grootste en best ingerigte van allen. Zij is omgeven van 
eene omheining van boomstammen. Eenige weinige slechte stuk- 
ken geschut verdedigen den ingang. Men had ons te Lingga ver- 
zekerd, hier eenen overvloed van kippen te kunnen krijgen; 
het was evenwel slechts na veel moeite dat wij er eenige konden 
koopen. Gaarne was ik denzelfden avond nog vertrokken doch 
dit was onmogelijk. Met de kruispraauw konden wij niet 
hooger opkomen en moesten de reis in eene sampan doen; 
deze moest in orde gebragt worden en de roeijers bijeen 
verzameld om ons de rivier op te brengen, waarmede men 
pas den volgenden dag kon gereed zijn. 
De voornaamste bezigheid der inwoners bestaat thans in het 
bebouwen der weinige ladangs. Vroeger werd echter even 
» 
