637 ' 
Steenkolen, voorkomende op 3 palen zuidooste- 
lijk van Banjoeirang, nabij de rivier 
Maloeka. (Borneo). 
De heer Wianmaren heeft mij eenige dagen geleden eenige 
monsters steenkolen van bovengenoemde plaats ter hand ge- 
steld, ten einde daarmede proeven te nemen omtrent hare 
hoedanigheid. 
De monsters steenkolen zijn gehakt ongeveer 3 voeten on- 
der den beganen grond, van eene laag, aan den dag komende op 
J palen afstands ten z. o. van Banjoeirang. De laag heeft 
eene dikte van ongeveer 3 eng. voeten, met eene rigtling van 
z. 0. naar n. w. en eene helling van 10 graden. De brecd- 
te der laag is onbekend. Zij is tot op eene uitgestrektheid 
van 58 voeten ontbloot. 
„Deze kolen stellen kompakte stukken daar van eene zwarte 
kleur en eene effene schelpachtige breuk, bezitten vetglans en 
een soortelijk gewigt van 1,263. Zij zijn broos meer of min 
hard en geven, fijn gewreven, een zwart poeder. Sterk ver- 
hit, branden zij in het begin met eene heldere vlam, hierbij 
een weinig ‘zamenbakkende, verspreiden eenen naauwelijks 
merkbaren zwaveligzuren reuk en laten eene betrekkelijk geringe 
hoeveelheid eener ligte roodbruine asch achter, volgens twee 
proeven gemiddeld 4,12 ten honderd kolen bedragende. In een 
gesloten platinavat verhit, verkreeg men, onder vorming der 
bekende ontledingsprodukten, eene zeer goede en bruikbare 
kook, 55,84 ten honderd kolen bedragende. 
Deze proeven zijn voldoende om de genoemde kolen voor 
eene zeer goede brandstof te houden, hetwelk door in het 
groot te nemen proeven ongetwijfeld zal worden bevestigd. 
Batavia, September 1855. 
Maren” 
at en ee 
