(8) -142 



bodem heerschte. Als eerste gevolg v;iii \\v\ nitziiren ziet men dus 

 het oxN^leereud vermogen toeiieiiien. lietgern uit onderstaande voor- 

 beelden duidelijk blijkt: 



Vóói' liet uitzurcii. iii.G.J. Na lu-tj Duur 

 vrij^ciiiiiakt «loor KW G. uit- van liet 

 >ii()ii(l ( hcickcinl op (Irooji).' zuren.! uitzuren. 



Het feit, of een grond al of niet goed is nitgezuurd, heeft op de 

 ontwikkeling van het gewas een zeer grooten invloed: niet alleen 

 bij het riet, doch ook bij de tabak, de rijst en tal van andere planten 

 is dit zeer merkbaar. Zoo ziet men l).v. zeer vaak door de sawah's 

 strooken loopen, w^aar de padi veel groener en hooger staat dan op 

 het overige gedeelte van het veld. Bij nader onderzoek blijkt de 

 ligging dezer strooken meestal geheel overeen te komen met die der 

 goten van den vorigen rietaanplant. Deze goten, welke 2 tot 3 voet 

 diep zijn, worden na atloop van den oogst volgestort met grond, die 

 het geheele jaar goed is nitgezuurd. Terwijl nu het overige gedeelte 

 van het a.s. padiveld slechts enkele centimeters wordt omgeploegd, 

 zijn deze strooken tot een diepte van 2 — 3 voet uitstekend uitgezuurd. 

 Het gewas groeit daar dan ook zoo welig, dat de padi er soms meer 

 dan manshoog wordt. 



Naast de chemische uitzuring neemt ook de physische een be- 

 langrijke plaats in. Wanneer een grond gedurende langeren tijd on- 

 der water gestaan heeft, zooals dit bij de sawah's het geval is, zijn 

 de bodemcolloiden sterk gezwollen, is de kruimelstructuur grooten- 

 deels verdwenen, en is de grond wat men noemt dichtgeslagen. Een 

 dergelijke grond is voor den plantengroei ongeschikt: tengevolge 

 van het uitdrogen tijdens de uitzuringsperiode zien wij in de meeste 

 gronden de kruimelstructuur weer te voorschijn treden, en wordt 

 de colloidale toestand der kleinste deeltjes grootendeels w^eer opge- 

 heven. 



Zoowel voor het planten- als voor het bacteriënleven is dit van 

 groot belang. Een groot gedeelte van de in den bodem voorkomende 

 voedingsstoffen is vastgelegd aan de oppervlakte der colloïden ; het 

 protoplasma der bacteriën echter is een sterk adsorbeerend colloïd, 

 en het is zeer ^vaarschijnlijk dat de voedselopname der micro-orga- 



