147 (13) 



zonden leveren. Eerst in de allerlaatste Jaren is men ertoe overge- 

 gaan den grond bacteriologisch en bioclieniiscli te onderzoeken. 



liet was n.l. gel)leken, dat niet de planten- ook de bacteriënflora 

 door den goeden ot' den sleclitc]! toestand van den bodem woi'dt beïn- 

 vloed, en dat omgekeeni de bacteriëid'loi'a een goeden of slecliten in- 

 vloed op liet })lantenleven kan nitoef'enen. Zoo staat bet sncces van 

 de toepassing van de eene of andere meststof in zeer veel gevallen in 

 nauw verband met bet vermogen van den grond om de toegevoegde 

 stoffen te ontleden, en met de werkzaambeid der bacteriën, die deze 

 meststoffen in een voor de plant opneembaren vorm overvoeren. 



Men kan bij bet microbiologiscb onderzoek van den bodem twee 

 ricbtingen onderscbeiden, n.l. één, waarbij men zicb voornamelijk 

 toelegt op bet onderzoek van de organismen, die in den bodem de 

 vei'scbillende processen doen verloopen, en één, waarbij men den na- 

 druk legt op bet qnalitatieve en bet (piaiititatieve verlooj) der, mi- 

 crobiocbemiscbe omzettingen, (be in den bodem plaats grijpen, en te- 

 vens een vei-band tracld te leggen met den plantengroei. Het spreekt 

 vanzelf, dat uitsluitend wanneer men aan lieide zijden van bet pro- 

 bleem de noodige aandacht schenkt, bet bodembacteriologiscli onder- 

 zoek voor de practijk resultaten kan afwerpen. 



Een van de eersten, die het onderzoek in deze richting geleid 

 beeft, was Re:\[Y ^), wiens methode daarni bestaat, dat aan specifieke 

 cultuurvloeistoffen 10 % van den te onderzoeken grond wordt toe- 

 gevoegd, en nagegaan wordt, welke veranderingen in deze vloeistof- 

 fen na een bepaalden tijd tengevolge van het bacteriënleven zijn op- 

 getreden. Door Löhnis, 2) werd deze metliode in zooverre verbeterd, dat 

 in ])laats van zuiver w'ater het w^aterige extract van den te onder- 

 zoeken grond genomen werd. Het bleek ecbter weldra, dat deze me- 

 tbode slechts in een zeer beperkt aantal gevallen eenig resultaat op- 

 leverde. «5) De fout, welke deze metliode aankleeft, is dat men den 

 grooten invloed, dien de grond als cultuurmedium o}) het verloop 

 der micro-biocliemisclie omzettingen uitoefent, volkomen verwaar- 

 loost. Bovendien zijn de omstan(bglieden. waaronder bij deze metho- 

 de de bacteriën tot ontwikkeling komen, zoo totaal verschillend van 

 die, welke in den bodem heerschen, dat men in geen geval de met 

 de vloeistofcultures verkregen resultaten onmi(blellijk o]) den bo<lem 

 mag overbrengen. Tn (]o eerste plaats is de aëratie bij de vloeistof- 



1) Rrmy. Bodembakteriologische Studiën. Centibl. f. B.ikt. Bd. 18, 8, 29. 

 3) Centrbl. f. Bnkt. Bd. 12, blz. 403. 



3) H. FiscHER. Besitzen wir eine brauchbare Methode der bakteriul. Bodenuntersuchung ? Centrbl. 

 f. Bakt. Bd. 23, blz. 144. 



