(26) 160 



dienst doet. zal bij de hier optredende liooge zuurconcentratie de 

 inwerking nog intensiever zijn. 



Aangezien tal van bacteriën teg(Mi e(^n dergelijk(Mi zinu'graad 

 niet bestand zijn. is een gedeeltelijke sterilisatie van den groml hier- 

 van liet gevolg. Men zon knnnen zeggen, dat tengevolge van de 

 melassebemesting het biologisch evenwicht in den gi'ond verstoord 

 wordt, evenals dit bij een desinfectié met zwavel ko(jlsto1' of anders- 

 zins liet geval is. Een verschil is echter, dat na de melassebemesting 

 wel een groot aantal bacteriën afsterven, docli dat zich tengevolge 

 van de toevoeging van een groote hoeveelheid organisclie stof een 

 speciale microbenflora ontwikkelt, hetgeen bij de sterilisatie niet het 

 geval is. 



Zoo w^as het aantal aërobe, in pepton-glucose-oplossing groeiende 

 bacteriën 14 dagen na de bemesting van een grond van de s.f. Randoe 

 Goenting van 1,000000 \)ev G. gedaald tot ongeveer 10000: het aan- 

 tal melkznnrbacteriën daarentegen was zeer toegenomen, en het zijn 

 vooral deze organismen, die voor <le sterke znnrvorming verantwoor- 

 delijk zijn, althans wanneer deze plaats heeft onder voldoende lucht- 

 toetreding. 



Op deze znnrvorming heeft liet watergehalte van den grond 

 grooten invloed; in een te natten grond wordt in korteren tijd meer 

 zunr gevormd, welk znnr, afhaidvelijk van den aëratietoestand, langer 

 of korter blijft bestaan. Zoo was in een met melasse bemesten grond 

 met een watergehalte van 5% in 14 dagen '208 c.M.-^ 7i(i i"^i'»'»'Iïï1 

 zunr per K.G. gevormd, terwijl dit voor denzelfden grond, maar met 

 een watergelialte van 14%, 450 c.M.3 bedroeg. Ook de hoeveelheid 

 vluchtige vetzuren neemt toe, naarmate het watergehalte stijgt, het- 

 geen een van de redenen kan zijn van de slechte resultaten der me- 

 lassebemesting op natte gronden; deze vluchtige vetzuren zijn n.1. 

 zeer sterke plantengiffen, zoodat oj) deze gronden het jonge riet bij 

 melassebemesting zelfs kan afsterven. 



Van groot belang bij de bemesting met gemakkelijk aantastbare 

 organisclie stoffen is het i'eit. of er in die stoffen en tevens in den 

 grond voldoende assiniileerbare stikstofverbiiKhngen aanwezig zijn 

 om do ontwikkeling der bacteriën mogelijk te maken. In het algemeen 

 zal ilit l)ij [)lantaardige meststoffen, zooals boengkil en groenmest, 

 wel het geval zijn. docli liij de rietsuikermelasse is dit anders. Deze 

 l)evat gemiddeld ongeveei^ 0.1 tot 0.2% stikstof, hetgeen voor een 

 goede bacteriënontwikkeling niet voldoende is. Het gevolg is dat 

 korten tijd na de bemesting liet grootste gedeelte van de beschikbare, 



