137 (3) 



water zet en deze gronden daarna aan andere cultures komen, is het 

 van belang om te weten wat er in het algemeen gebeurt bij het 

 onder water zetten van een grond. 



Reeds uit het bovenstaande zal liet duidehjk zijn, dat men daar- 

 bij de volgende gevallen moet onderscheiden : 



1. De grond bevat weinig of geen organische stof. Daar hier- 

 door de voor de bacteriën benoodigde voedingsstoffen ontbreken, 

 zijn de bacterieele omzettingen, die in een dergelijken grond tenge- 

 volge van liet onder water zetten ontstaan, gering, en heeft men 

 voornamelijk rekening te houden met physische veranderingen, waar- 

 onder het opzwellen der bodemcolloïden een eerste plaats inneemt. 



'2. De grond bevat goed aantoonbare hoeveelheden organische 

 stof. Heeft men overigens goed doorlatende en goed gedraineerde 

 gronden, dan gaan de aërobe processen hun gewonen gang, daar het 

 doorstroomende water de door de micro-organismen verbruikte zuur- 

 stof weer aanvult. 



Anders is het echter, wainieer in deze gronden de drainage te 

 v/enschen overlaat, hetgeen in de practijk veelvuldig het geval is. 

 Korten tijd na het onder water zetten treden de bacteriën in werking; 

 door de aëroben wordt de in het water opgeloste zuurstof snel ver- 

 bruikt, tengevolge waarvan de condities voor de anaëroben veel 

 gunstiger worden. Het aantal der laatste neemt in korten tijd zeer 

 toe, terwijl tengevolge van gebrek aan zuurstof een groot gedeelte 

 van de aërobe bacteriën te gronde gaat. De overgebleven aëroben, 

 in samenwerking met de z.g. temporair anaëroben, (dat zijn de orga- 

 nismen, die tijdelijk met zeer geringe hoeveelheden zuurstof toe kun- 

 nen) verbruiken de laatste sporen zuurstof, en helpen op deze wijze 

 het medium voor de ontwikkelftig der anaëroben bijzonder geschikt 

 maken. Tevens wordt de zuurstof onttrokken aan een aantal verbin- 

 dingen, die haar gemakkelijk afstaan, en hiermede is met de zoo ge- 

 vreesde reductie een aanvang gemaakt. 



Om het bovenstaande aan de practijk te toetsen, werd in enkele 

 gronden het aantal bacteriën bepaald, dat in een peptonglucose-oplos- 

 sing tot ontwikkeling kwam volgens de z.g. verdunningsmethode. 

 Daarbij bleek dat in de goed geaëreerde gronden het aantal aëroben 

 dat der anaëroben verre overtreft, terwijl men in liet algemeen in 

 gereduceerde gronden een veel grooter aantal anaëroben vindt dan in 

 de goed geoxydeerde gronden. Soms is dit eerst goed uitgesproken 

 in den ondergrond, vooral wanneer in den bovengrond nog voldoende 

 zuurstof kan toetreden. 



