(48) 3l>0 



In de 31 proeven op phospliaitlannc (ji-oii/h'it '^p.e.ït dr, stalriiest 

 een dttidclijli voóidi'i'liijr (vcrLiiKj. De niccrprodiictie is <i('iiii(l(l('l(l 

 voor riet H^OiP/^^, voor suiker TjKJy^. 



In <le 08 proeven, die op jihospliKiilrijl,)' ijronilrii werden ^cno- 

 nien, treedt (Icch ii<crl:hiii van den stalmest als pliospliaatniest o|). 

 Gemiddeld is er door de afwijkende [n^oeven een gerinji; j)i'oductie- 

 verschil ten voordeele van stalmest, n.l. 1,70% voor riet, '{^'.MYq voor 

 suiker. 



In de 35 prcjeven, <i,eoogst op <ir(ui(Jrn, die oj) dr jdiosplKidh/rciix 

 stüdii, treedt in dr inci'slr prociwii cm diii((<'lijl,c irrrLiiif/ op. in (iiidrrc 

 daarentegen (jerii iccrhuKj, waaruit vol.ut, dat van de gi'ensgronden 

 sommige werkelijk pliospliaatarm zijn, andere niet. Gemiddeld is liet- 

 productieverscliil ten voordeele van stalmest 0,57 yo voor riet eii 

 5,7iyo voor suiker. Ook van de '27 ])roeven, die geoogst werden op 

 grovdett, ivaarvaii geen p]iosj)linal<(Hali/sc hcLrnd is- (jaiwi} ciil.rJr <j( cii 

 iverkiiifi, aitdere een duidelijhe nwi-lruH/. Gennd<leld is liet produrtie- 

 verscliil ten voordeele van stalmest (),('>''>y vooi' i'iet en (),7*dyo voor 

 suiker. Deze "27 proeven werden nog naar den groml in tweeën ge- 

 splitst. 



In 11 |)roeven o[) lichtere gronden van ile s.f. Wonosarie trad 

 in de meeste proeven geen werking op, terwijl van de 10 proeven, 

 op zwaardere gronden genomen der s.t'. Kanigoi'o en Wonosarie. l'i 

 maal een betrouwbare werking, van ([e\i .stalmest kon worden ge- 

 constateerd. 



Op lichtereu (ji-ond tverkt atalntesl dui< tiiet ^</.s jdiosj)1i((alinesL op 

 ztvaardei'en (jroiid inel. 



De graphiselie voorstelling van de 101 proeven geeft een duide- 

 lijk tweetoppige curve. Bij splitsing dezer proeven in onze groepen 

 ontstaat voor de phospliaatarme gronden een éëntoppige curve met 

 den top op 10 °/q meerproductie, voor phosphaatrijke gronden een 

 éëntoppige curve met den to[> O}) Oyo meerproductie. De grensgron- 

 den en de gronden, waarvan geen analyse bekend is, Idijven een 

 tweetoppige curve geven. Bij de laatste groep, gronden zonder ana- 

 lyse, splitst deze tweetoppige cui've zicli weer in twee ëëntoppige 

 cui'ven; de curve voor de })roeven 0[) lichtere gronden heeft den top 

 op oyo meerproductie, de curve voor de proeven op zwaa]'<lere gron- 

 den heeft den top op 10 y^ meeri)roductie. 



Deze concluKie.s, iid de sUiUnestproeeen gel nd,l:<'n, gixiii roJh'nnwii 

 pardllcl iiK'l dii\ ivelLc il,- in de 5(/c hijdnige nil de snperphosphiMtl- 

 peoi'i'cn (rul:. 



