(2) 332 



K 11 1' k b ar s tj e s zijn zpci' (iLiidcliJk. eorsl hniin. ];iler wit «ge- 

 kleurd, vaak versmeltend tot /.<^-. kiirkvlekken. 



G r o e i 1) a r s t e n ontl)rekeii. 



De ^vaslaaJJ; is reji,ehiiati^ on dnn, waardoor de leden liTijs be- 

 rijpt, later zwartvlekkeri^' zijn, terwijl de wasring duidelijk zicbt- 

 baar is. 



De leden staan reclit boven elkaar en zijn zwak coniscb tot 

 cylindriscb; aan den oogkant zijn zij bijna recbt, aan den niet-oog- 

 kant zwak l)ol. 



De lengte der leden varieert van l'i tot 14 c.M., tei'wijl de 

 stokdikte + 3 e.l\l. bedi'aagt. 



liet merg is dicbt en gelijkmatig. 



De 1) ast r i n g is bard. 



De groeiring is in de to|)l»il>it waterig doorscbijnend. in 

 ])lantriet licbtgeel tot bruingeel, en in staand riet groen of geel. 



De w o rt e 1 r i n g varieert van wit in de topbibit tot licbtgeel 

 in plantriet e)i licbtgroen in maalriet. Er zijn 3 a 4 rijen worteloo- 

 gen. waarvan die der bovenste rij vrij klein zijn, terwijl de overige 

 onderling ongeveer even groot zijn. De worteloogen zijn in to])bibit 

 en }»lanti"iet lielit violet gekleurd met witten liof'. en in oudere leden 

 paars met goudgeel. 



De ooggleuf ontbreekt. Lijdt, bet riet ecbter, dan ontstaan 

 lange, spitse oogen (mata tjelleng) en een duidelijke ooggleuf. 



Beschrijving van itkt ooa. (Fig. 82 en 83). 



De goed ontwikkelde oogen zijn zwaar gewelfd, .breed-eirond, 

 met drieboekigen top, en vrij breed gevleugeld. Zij liggen stevig aan 

 den steng(d aangedridvt, hebben een apicalen kiemporus en naar den 

 lop convergeerende nerven. De jonge oogen zijn geel gekleurd. De 

 oogvleugel is vrij Ijreed. vaak asymmetriscb geoord, zooals op de 

 linkscbe textfiguur, en dan altijd op de onderliggende slip. Bij jonge 

 oogen is de vleugel geel gekleurd ; later wordt bij bruinvliezig. 



1^) e b a r i u g a a. n d e v o o r z ij d e. De oogvleugel is aan de 

 voorzijde koi't. dicbt, bruin bebaard (12), en aan den gebeelen vrijen 

 ]-and vi'ij lang gewiinperd (4). Onder den top aan de voorzijde 

 komt aan weerszijden een meestal sterk geknikte haargroep voor 

 (II). di(> vaak bovenden top uitsteekt. De basis van den vleugel 

 vertoont in zeldzame gevallen een langere liaargroep (3), die daar 

 dan gi'oe]) 12 vervangt. Boven de vleugellioeken, aansluitend aan 

 groep 1, strekt zich op de grens van schub en vleugel een langha- 



