339 (9) 



De was laag is diclit eii «j;eeft duardooi' aan liot riet een 

 blauwe prnimenkleiir ; de wasring is <luidelijk. 



De leden staan ongeveer recht hoven (>lkaar. zijn /eer lang. 

 cylindriseli tot zwak ('Oiiisch; aan den oogkaiit zijn zij iets hol, 

 aan den niet-oogkaiit dnidelijk bol. De lengte der leden varieert van 

 12,5—17,5 C.M., terwijl de stokdikte ± 3 c.M. bedraagt. 



Het merg- is gelijkmatig, vaak met een kleine mei'gholte. 



De bastring is vrij zacht. 



De g r o e i r i n g is in de toi)bibit wit tot bleekgeel, in plant- 

 riet geel en in staand riet bruingeel. 



De wortel ring vaiüeert van lichtgeel in to|)hihit tot karmijn- 

 rood op geel in plantriet en staand riet. Kr zijn 3 a i rijen wortel- 

 oogen, waarvan de ondersh^ h(>t grootst: de jonge worteloogen zijn 

 violet met witten hof en de oudere violet in gelen hof. 



De o o g g 1 e u f ontbreekt. 



Beschrijving van iikt oog. (Fig. 80 en 87). 



Goed ontwikkelde oogen zijn spits, driehoekig met laag aange- 

 zetten breeden vleugel en afgeronilen top. Zij liggen sterk tegen den 

 stengel aangedrukt, hebben een apicalen kiemporus en naar den top 

 convergeerende nerven. De vliezige zoom van de bovenliggende klep 

 is smal. De kleur der jonge oogen is groen met rood, terwijl de 

 vleugel steeds rood gekleurd is. 



Beharing aan de v o o r z ij d e. De oogvleugel is aan de 

 voorzijde kort, vaak bruin behaard (12). De rand is dicht bezet 

 met lange wimpers, die naar den top en naar de basis iets korter 

 worden (14). Op de grens van vleugel en scliijf, ter weerszijden van 

 den kiemporus, komt geregeld een lange wimpergroep voor, die vlak 

 aangedrukt ligt (11). De oogschub zelve wordt beneden den vleugel 

 afgesloten door een band van wollige haren, die de groepen 1 en 

 2 omvat. Tusschen de nervew zijn vrijwel constant korte, aanliggende 

 haartjes (6) te vinden, die zicli beneden den kiemporus vereenigen 

 tot gegolfde- groepjes (5). 



B e h a r i n g a a n d e a c liter z ij d e. Ook hier is het vleugelop- 

 pervlak dicht, bruin behaard (21). Deze beharing wordt inde basale 

 hoeken overdekt door een kleine, aanliggende haargroep, die nooit 

 boven den vleugelrand uitsteekt (19), en in de bovenste helft door een 

 zeer breede groep van lange borstels, die met de wim})ers van den 

 top een groote, boven het oog uitstekende haarkwast (10) vormen. 

 De groepen 1, 2, 4, 5, O, 10, 11, 12, 19 en 21 zijn alle constant. 



