565 (9) 



financieel succes in vlaktebibittuiiKMi vermenigvuldigd worden. Soms 

 bi'acliten de tuinen uit Niaktcliihit /ell's nog meer o|> dan die uit 

 import, zooals liij 'JiV 15 op i'etaroekan 1 pikol, o[) Djatiltarang 4 

 pikol. o[) Soendjerliardjo G [tikol, o[) Adiwerna zelfs '•2',] pikol suiker 

 jter houw meer. Vlaktebihit '247 J> ^vas dus tlikwijls financieel zeer 

 voordeelig op de fabrieken, waar de sej'eli nog niet zoo bevig was 

 doorgedrongen. Daarentegen won op andere fabrieken de directe 

 import '247 ]? ver boven vlaktel)ibit, zooals op Pangka 8 pikol, op 

 Ai'djawinangoen 9 pikol, op Ketanggoengan West 14 pikol en op 

 Paroeiigdjaja JS ])ikol suiker j)er bouw. 



Uit den aard der zaak liangt bier zeer veel van de keuze der 

 gronden af; bij een andere verhouding der oppervlakken van gene- 

 ratie, import en vlaktebibit zouden op eenzelfde onderneming de 

 cijfers reeds geheel anders kunnen uitvallen. 



Op Pangka bleef de vlaktebibit 100 JHJJ 7 pikol suiker [)er bouw 

 acliter bij iniport, op Paroengdjaja en Karangsoewoeng 5 pikol; op 

 Ketanggoengan West was liet product gelijk, en op Bandjardawa 

 was de vlaktebil)it 9 pikol in het voordeel boven import. De meeste 

 fabrieken luidden nog geen directen im])ort 100 POJ, doch alleen 

 vlaktebibit en generatie, waarbij de generatie nog nieestal in bet 

 voordeel was. 



Deze weinige cijfers doen reeds zien, dat van algemeene regels 

 weinig sprake, is. Dit kan ook niet worden verwacht. Üp de zware 

 gronden blijft de generatie 247 B bij voorbeeld veel meer achter dan 

 op de lichte. De vlaktebibit, die op vele fabrieken in de laatste 

 jaren niet meer voldeed, bekleedt tocli nog een voorname plaats bij 

 de bibitvoorziening, zoo zelfs, dat op de fabrieken in Cheribon en 

 Tegal gemiddeld omstreeks eenderde van bet 247 B en 100 POJ oogst 

 1910 nit vlaktel)ibit geplant werd. Van 247 B was dan verder de 

 lielft import en een zevende deel generatie. Van 100 POJ was ruim 

 een vijfde deel import en de kleine helft generatie. 



Voor beide rietsoorten brachten de tuinen nit vlaktebil)it in 

 '1916 gemiddeld ook niet minder sniker op dan die nit directen berg- 

 import, ja, zelfs nog een weinig meer. Bij 247 B bleef de generatie 

 gemiddeld achter, terwijl bij iOO POJ de generatie nog liet hoogst 

 stond. 



Waar de sereh goed hare intrede in een rietsoort beeft gedaan, 

 maakt deze het planten nit vlaktebibit echter meestal in wéinig- 

 jaren vrijwel onmogelijk, zoodat dan alleen directe bergimport over- 

 blijft. 



