(30) 586 



tenziekte bij het suikerriet, zooals deze door Dr. Th. Valeton aan 

 het Proefstation Pasoeroean in 1891 •!) beschreven zijn. Quanjer 

 duidt deze bladrolziekte dan ook aan met den naam zeefvatenziekte 

 of phloëemnecrose. Hoe talrijk ook de phytopathologen zijn, die de 

 bladrolziekte of zeefvatenziekte der aardappels hebben onderzocht, 

 het is nog niemand gelukt, er de oorzaak van te ontdekken. Het 

 aantal hypothesen over de bladrolziekte concurreert heel aardig met 

 dat over de sereh. Laten wij hopen, dat het bij voortgezette studie 

 aan Dr. Quanjer gelukken moge, onze onwetendheid over de oor- 

 zaak van bladrolziekte en sereh op te heffen, opdat de cultuur van 

 aardappels en suikerriet gelijkelijk gebaat moge worden door een die- 

 pere kennis van deze gevreesde ziekte. Dat het succes spoedig volgen 

 zal, durven wij niet hopen. Van zoo sterk verbreide ziekten bij den 

 mensch, als roodvonk, mazelen, waterpokken en bof is ook^ de oor- 

 zaak nog immer niet gevonden, ondanks veelvuldige bestudeering. 



Maar intusschen kunnen wij interessante punten van overeen- 

 komst aanwijzen tusschen de zeefvatenziekte der beide voorname 

 vegetatief voortgeplante landbouwgewassen. Daar is bijvoorbeeld 

 de omstandigheid, dat de zeefvatenziekte der aardappels door stijve, 

 dichte gronden in de hand gewerkt wordt, juist als bij het riet. Dat 

 de paarse kleurstof anthocyaan zich in de bladeren der zwaar zieke 

 planten ophoopt. Dat sommige rassen, zooals Eigenheimers en Tur- 

 ken of Zeeuwsche Blauwen, onvatbaar voor de zeefvatenziekte zijn, 

 terwijl andere, zooals de Friesche Jammen, door de ziekte uit de 

 cultuur moesten verdwijnen, en weer andere rassen, zooals de 

 Paul Krüger-aardappelen, zeer verschillend worden aangetast, al 

 naar de herkomst der aardappelbibit. Genoeg, om niet blind te zijn 

 voor de ervaringen onzer aardappelcollega's en evenals zij het heil 

 te verwachten van dat wondere middel van den modernen land- 

 bouw : de productie van nieuwe rassen, verschillend voor elke 

 speciale behoefte. 



Zoo heeft o.a. de Veenkoloniale Boerenbond het begrepen, toen 

 deze reeds lange jaren geleden zijn kweekstation voor nieuwe aard- 

 appelrassen oprichtte, en zoo handelt men in alle moderne cultures. 

 Talrijk zijn de zaailingen, die aan bladrol of zeefvatenziekte te gron- 

 de gaan, maar nieuwe en resistentere worden gekweekt om de zwak- 

 kere te vervangen. 



Daar zijn wij dus ten slotte bij het middel, om de importbibit- 

 rekening omlaag te brengen: de productie van telkens nieuwe soor- 



1) Mededeelingen van het Proefstation Oost- Java Ie Serie No. 29, p. 307. 



