613 (17) 



tuinen Perceel tengah en Sambigeneng. Van de zieke planten was 

 de bibit, in vergelijking met die van gezonde, sterk weggerot. 



S.f. Dinoijo. 



De gomziekte is beperkt gebleven tot hoogst enkele planten 

 over den gelieelen iiitlooperaanplant. 



In de kaploods werden in topstek van maalriet een paar gom- 

 zieke bibits aangetroffen, die met de zeefvatenzieke waren uitge- 

 zocht. Zij ondersciieiden zich van de zeefvatenziekte door een meer 

 vlekkerige roodkleuring in den knoop, door het gelieele lid loopende 

 roode vaatbundols, geïnfiltreerde plekken, en sterk gezwollen en be- 

 schadigde oogen. 



S.f. PoMjedjer. 



In den door ons geïnspecteerden één-oogsuitlooperaanplant werd 

 één enkele gomzieke plant aangetroffen. 



S.f. Sedalie. 



Er werd in den één-oogsuitlooperaanplant door ons geen enkele 

 gomzieke plant aangetroffen. 



Hoofdstuk II. 



Samenvatting en bespreking der waarnemingen. 



Het verdere onderzoek der gomziekte heeft dus tot de volgende 



uitkomsten geleid : 



1°. Aan de lijst van voor gomziekte gevoelige rietsoorten moet nog 

 worden toegevoegd: 826 P.O.J., 979 P.O.J., 90 Fabri, Cxeel D.N.G., 

 en Tjepiring 24. 



2°. Gomziekte komt niet uitsluitend voor in den Oostmoesson, maar 

 wordt ook herhaaldelijk, hoewel in veel mindere mate, in den 

 Westmoesson aangetroffen, zoowel in maalriettuinen als in vlak- 

 tebibit- en tweede snittuinen. 



3°. De omvang van de ziekte is bij gebruik van gelijksoortig plant- 

 materiaal in den Oostmoesson grooter dan in den Westmoesson. 



4". Eenzelfde plantmateriaal is op lichte gronden gevoeliger voor 

 gomziekte dan op zware gronden. 



5°. Uiterst gevoelig is plantmateriaal uit jonge-, geil gegroeide bi- 

 bittuinen, die dus een groote vermenigvuldiging geven. Het in- 

 fectiegevaar voor dit plantmateriaal neemt af, naarmate het 

 ouder en minder geil gegroeid is. 



