(24) 620 



bits van één-oogsuitloopers in aan de binnenzijde geparaffineerde 

 petroleumblikken gebracht, en deze blikken tot den rand toe met 

 water gevuld en met een deksel gesloten. In het geheel werd ruim 

 50 liter water gebruikt, dus 2 1/2 liter per bibit. 



Drie weken na het planten van de topstek zijn in het algemeen 

 de jonge stokjes bij een goede opkomst begonnen met het vormen 

 van eigen wortels. Vanaf dat tijdstip werden de jonge planten in 

 één der bakken uitsluitend geïrrigeerd met het water, waarin de 

 zachte bibits M^aren vergist. ledere plant kreeg dus in totaal ruim 

 2Y2 liter van het boterzuurhoudende water. Door met tusschenruim- 

 ten van eenige dagen kleine hoeveellieden te geven, ging practisch 

 niets door wegloopen verloren. Tegelijkertijd werd aan de twintig 

 controleplanten eenzelfde hoeveelheid putwater gegeven. Bovendien 

 kreeg elke bak een cultuur van Bacterium vascularum in 500 c.M.3 

 bouillon. 



De controleplanten bleven volkomen gezond, behielden een don- 

 kergroen blad, en groeiden krachtig door. Gomziekte kwam niet 

 voor 1). 



In den met boterzuurhoudend water begoten bak werd de blad- 

 kleur geelgroen, en langzamerhand raakten deze planten achterlijk 

 bij de controleplanten. Vier en twintig dagen na het begin van het 

 begieten met water, waarin de bibits verrot waren, was er reeds 

 een plantje met de typische strepen van gomziekte op het blad. 



Totaal werden een viertal plantjes gomziek. Later, toen het 

 boterzuurhoudende water op was en weer werd doorgegaan met 

 putwater, herstelde de kleur van het blad zich, maar zelfs na drie 

 maanden was er nog een duidelijk standsverschil in het voordeel 

 der controleplanten. 



In de practijk heeft men de ervaring opgedaan, dat inboeten 

 op plaatsen, waar gomzieke planten liebben gestaan, dikwijls weer 

 gomziekte geeft. Wanneer daarentegen de oude grond, waarin de 

 zieke plant heeft gestaan, wordt verwijderd en vervangen door ver- 

 schen goed uitgez uurden grond, dan blijft het inboetmateriaal in den 

 regel gezond. Het is duidelijk, dat van dit opnieuw ziek worden in 

 den ouden grond de oorzaak moet worden gezocht in de achterge- 

 bleven schadelijke producten, en het niet het rechtstreeksche gevolg 

 is van het voorkomen van de gomziektebacterie. Wij hebben zooeven 

 gezien, dat wanneer de goeivoorwaarden overigens gunstig zijn, deze 

 bacterie aan de plant geen kwaad doet. 



h Dit bevestigt dus het resultaat, dat vroeger met de rietsoort lüO bruin in een soortelijke 

 proef is verkregen. Zie Gomziekte I, blz. 116. 



