(34) 630 



van de wortels van de bibit zijn weggesneden. Men ziet, dat de 

 jonge uitloopei's zelf op dit lJjdsti|» reeds een nicit onbelangrijke 

 worte 1 o ntwi kk e 1 ing h ebben. 



De plaat IX geeft eenige nitl(J0[)ers weer, acht dagen na bet |)lan- 

 ten, waaruit dns blijkt, dat in dit tijdsverloop de jonge planten een 

 krachtig ontwikkeld wortelstelsel liebl)eii gekregen. 



Om na te gaan, op welk tijdstip na liet jilanten de wortelont- 

 wikkeling van den uitlooper voldoende is om de bibit met w'ortels 

 te kunnen missen, werden respectievelijk drie en vijf dagen na liet 

 planten de bibits van bet stokje afgesneden, zoodat dit dns op zijn 

 eigen wortels was aangewezen voor -de watervoorziening. Men kan 

 dit doen doorliet mes met den platten kant tegen de bibit te leggen 

 en langs de bibit naar beneden te laten glijden. Het stokje wordt dan 

 precies op de aanliecbtingsplaats afgesneden. Het gevaar voor be- 

 schadiging van de wortels van het stokje is l»ij deze ^manipulatie 

 niet groot. Toch komt liet een enkele miial voor, dat van een wor- 

 teltje een stuk wordt vveggesiieden. Het is duidelijk, dat dit slechts 

 in het voordeel is van den uitslag van de proef. 



Met de door ons gebrnikte uitloopers werd het verrassende re- 

 sultaat verkregen, dat, deze manipulatie toepassend op 100 uitloopers, 

 drie dagen na bet planten 80 stuks in het leYew bleven en geen 

 verschillen vertoonden met de contr(Me. Vijf dagen na liet planten 

 werden opnieuw van 100 planten de bibits weggesneden. Het aan- 

 tal, dat ongehinderd doorgroeide, bedroeg 95, terwijl er 5 niet aan- 

 sloegen. De dooden werden uit den grond gehaald, en hadden nog 

 geen wortels gevormd, terwijl ook de wortelbeginsels van de bibit 

 niet waren uitgeloopen. Deze planten zouden dus ook onder normale 

 omstandigheden waarschijnlijk gestorven zijn. 



Uit deze proef blijkt dus, dat na vijf dagen de wortelontwikke- 

 ling van den uitlooper voldoende was, zoodat de bibit met wortels 

 door de jonge plant worden gemist. 



Keeren wij nóg eens terug naar plaat IX en beschouwen wij de 

 lengte der wortels, dan blijkt, dat de bovenste grondlaag inde plant- 

 geul reeds over een belangrijke diepte droog kan zijn, zonder dat 

 de jonge planten watergebrek belioeven te lijden. De vochtigheids- 

 toestand van het allerbovenste grondlaagje, eenige dagen na het 

 planten, mag dus nooit een crilerii(ni zijn voor watergeven aan den 

 aan[)lant. Alvorens over te gaan tot water geven, overtuige men zich 

 eerst van den vochtigheidstocstand van den grond onder liet droge 

 korstje aan de oppervlakte. 



