(36) ' 632 



aanweziglieid van kalk iiit4 iioriiiaal oiit\vikk''ll. Zooals Jacohskn ') 

 in zijn onderzijek over dit wier hoult aan^etocjinl, is de aaii\vezi<^- 

 heid van kalk beslist schat lelijk voor Jiare ontwikkeling. Bij aanwe- 

 zigheid van zeer geringe lioe veelheden kalk in voedingsvlociistoHen 

 (0,01% CaCl^) treedt de vorming van roode kleurstof aainnei keiijk 

 later op, en blijft gering. Werd de chloorcalciunidoseering verhoogd 

 tot 0,0'2°/;,dan werd de groei van llaeinatoecjcciis daarmede vrijwel 

 geheel verhinderd. In Europa komt dit wier vaak in massa tot ont- 

 wikkeling in dakgoten. Volgt dan na een }>eriode van droogte een 

 regenbui, dan geven de aplanosporen aan het water een bloedroode 

 kleur. Het volk geeft aan dit verschijnsel den naam van bloedregen. 

 Men heeft de roode kleur dus te beschouwen als een indicatie, 

 dat er een tijdelijk teveel aan irrigatiewater is geweest. 



Hoofdstuk IV. 



De nieuwere literatuur over gomziekte. 



In de tweede helft van 1014 verscheen het derde deel van het 

 groote werk „Bacteria in relation to i)lant diseases" van Erwin 

 F. Smith, waarin ook de gomziekte van het suikerriet wordt behan- 

 deld. Dit werk kwam ons ]tas in handen na het afsluiten van onze 

 eerste publicatie. 



Dat enkele opvattingen van S.mitii in strijd zijn met onze erva- 

 ringen, behoeft niet te verwonderen, daar deze onderzoeker alleen 

 rn de gelegenheid was de ziekte te bêstudeeren aan planten, die 

 werden gekweekt in de warme kas te Washington, dus onder sterk 

 abnoimale voorwaarden. Als een van de typische kenmerken der 

 ziekte wordt genoemd liet aanwezig ziju van met slijm gevulde 

 holten in den stengel, voornamelijk dicht onder het groeipunt. 



Letterlijk zegt Smith : „The disease is primarily one of the vas- 

 cular system, but in advanced stages the parenchyma is attacked, 

 especially the soft tissues just lielow the terminal bud and cavities 

 are formed, whicli are filled with tlie yellow bacterlal slime". 



Smith geeft hierbij een afbeeliling van een in de lengte gesple- 

 ten stok, waarin een holte voorkomt, over de gelieele lengte van 

 een lid, en ruim een derde van de doorsnede. Ondanks ijverig zoe- 

 ken, ook microsco]tisch, wanneer geinfiltreerde en verschrompelde 

 plekken in den stengel ons verdacht voorkwamen, gelukte het slechts 

 éénmaal, een met slijm gevulde holte van circa 100 [j. doorsnede in 

 het parenchym diclit onder het groeipunt te vinden. 



1) H. C. Jacohsen. Die Kiiltuibcdingungcn vun llacinalococcus pluvialis. Folia Diicrobiologica 

 I. Jahigarig 1'J!2, biz. U37 vig. 



