(4) 



815 



val tegen den middag. Het tweede type heeft den top midden over 

 dag, meer of minder duidelijlv uitkomend, terwijl in het algemeen de 

 verschillen tusschen morgen en namiddag niet zeer groot zijn. Deze 

 groep omvat feitelijk alles, wat geen sterk op den voorgrond tredend 

 kenmerk heeft; ze is daarom niet zeer liomogeen. 



Als derde type voeg ik er nu aan toe die soorten, welke een 

 bijzonder lage totaal-verdamping hebben, die bovendien vrij geleide- 

 lijk verloopt. 



Gaan we eerst eens na, hoe de overeenstemming is tusschen de 

 variëteiten, die beide jaren onderzocht zijn. Dan blijken 247 B (No. 5), 

 SW 3 (No. 7), 139 POJ (No. 14) en 826 POJ (No. 16) een zeer be- 

 hoorlijke overeenstemming te vertoonen; in het algemeen is de totale 

 hoeveelheid verdampt water dit jaar lager, wat m.i. met het moes- 

 sonverloop samenhangt, zooals ik reeds uiteenzette. (Ik wijs er in 

 dit verband nog op, dat b.v. SW 3 op onze gronden eind April 

 plotseling begon af te sterven). 



Afwijkingen vertoonden 100 POJ (No. 4) en 979 POJ (No. 17). 

 Van 100 POJ verwonderde mij dit te meer, daar de curve van 1915 

 gebaseerd was op een groot aantal waarnemingen. Ik herhaalde dus 

 de proeven met 100 POJ nog eens, en kreeg werkelijk bij deze nieu- 

 we reeks, waarbij bijzonder op het mooi uitzien der stokken gelet 

 werd, het oude beeld tamelijk wel terug. 979 POJ toonde een geheel 

 ander type, en ik had geen gelegenheid, dit nader te onderzoeken. 

 In het algemeen is dus de overeenstemming zeer voldoende. Deelen 

 we nu eens de soorten in naar de verdampingskrommen: 



