(8) 'M) 



Ul'-.SCIllU.IVJXd VAX liKX STKX(iKL. 



lil liet joiij^c rwi is de klour soms vlocsclikleurig rosé, iiieesüil 

 echter liclitgeel of lichtgroen, terwijl die deelen, welke niet meer 

 door de hhidscheeden hedekt worden, donker grasgroen /ijii. lÜJ het 

 volwassen niaahiet zijn de topbibit-leden lichtgeel tot geelgnjen, de 

 pas ontbloote leden geelgroen, terwijl liij de ondste leden de 'kleur 

 varieert van groen tot bruingeel met een grauwen weerscliijn, ver- 

 oorzaakt door de vele k urkbarstj es, later tot groote kurkvlek- 

 ken vervloeiend. 



De f' r o e i ba r s t e n zijn niet frequent, doch komen voor. 



De waslaag is op de leden zeer dun en gelijkmatig, glan- 

 zend, en zij beinvloeilt de kleur zeer weinig. De wasring is niet 

 o[)vallend. In het jonge ri(>t is hij duidelijk, later wordt dit minder, 

 en in den staandeii tuin is die ring meestal min of meer zwart 

 geworden. 



De lede n zijn sterk zigzag geplaatst, zooals veel bij Fidji-af- 

 stammelingen voorkomt, en ongeveer cylindrisch van vorm. De oog- 

 kant van liet lid is iets hol, terwijl de tegenoverliggende zijde, dus 

 die aan den niet-oogkant, iets bol is. 



De stokdikte is gemiddeld 3,5 c.M.. De lengte der goed vol- 

 groeide leden varieert van + 1'-^ — b") c.lM.. 



Het merg is fijn; vaak komt een kleine liolte voor, en soms 

 ook een verdroogd centrum. De bastring is groen van kleur en 

 stevig, niet hard. 



De gr o ei ring is zeer duidelijk gemarkeerd bij staand riet 

 door zijn donkergroene, geelgroene tot donkerbruine kleur. In het 

 plantriet wisselt hij van bleek tot donker roodbruin. 



De w o r t e 1 r i n g is vrij breed met 2 a 3 rijen worteloogen ; 

 in de waterloten is dit aantal 3 a 4 rijen. De worteloogen der on- 

 derste rij zijn vrij groot, die der bovenste veel kleiner. Zij zijn 

 eerst doorschijnend en kleurloos, doch later donkerviolet, bijna zwart 

 met lichtbruinen hof. De kleur van den wortelring zelf wisselt van 

 wit in de topbibit en wit tot geelgroen in plantriet tot grasgroen 

 en brons in staand maalriet. 



De o o g g 1 e u f is al of niet duidelijk, en strekt zich meestal als 

 een afplatting, die nauwelijks merkljaar is, over het geheele lid uit. 



JBESCiiHi.ivixf; VAN HET OOG. (Fig. 96 en 97) 

 Er komen, behalve normale oogen, ook dikwijls kraaloogen voor, 

 d.w.z. ronde, zeer gedrongen oogjes, waarvan de bovenhelft zeer 



