(10) 922 



een apicaleu 'kieinporiis en naar den toj) convergecrende nerven. De 

 overslaande klep van de buitenste oogschub draagt een naar bene- 

 den toe zeer breed wordenden, spoedig l)riiinvliezigen z(Kjin. 



De oogvleugel is vrij breed, en neeiut naar den top toe in 

 breedte af. Bij jonge oogen is de kleur van den \ieugel eerst rosé, 

 ook wel groen : later vindt men een bruin vliesje. De jonge oogen 

 zelve zijn lichtgeel of groen gekleurd. 



Beharing a a n d e v o o r z ij d e. De oogvleugel is aan de 

 voorzijde vrij dicht, kort en bruin behaard, zoowel op de zijvlak- 

 ken als aan den top (12). Alleen in de vleugelhoeken en aan de 

 vleugelbases zijn vuak eenige wimpers, verder is de rand kaal (4). 

 De overige uitstekende liaren zijn van de achterzijde afkomstig. Op 

 de schub zelve strekken zicli in halvemaanvorm basaal de groepen 

 1 en 2 uit. Zij zijn vrijwel niet van elkaar te onderscheiden, alleen 

 is de basale groep wat korter en stijver van haren, de laterale groep 

 wolliger en langer. 



De vleugelbases worden ten deele door een groepje vrij lange 

 haren (3) bedekt, dat liier één gelieel schijnt nit te maken met 

 groep '1, bij andere soorten echter ook op zichzelf voorkomt. On- 

 der den top komt ter weerszijden een min of meer gegolfde haar- 

 groep (11) voor, die eerst tegen het oog ligt aangedrukt, later echter 

 bij andere oogen vrij is, en boven het oog uitsteekt. 



Tusschen de nerven komen vrij sterk ontwikkelde, iets gegolfde, 

 sterk aangedrukte haarljundels voor, die bij goed ontwikkelde oogen 

 ter weerszijden kunnen versmelten tot een vrij breeden band (il). 



Beharing aan d e a c h t e r z ij d e. De oppervlakte van den 

 vleugel is hier ook dicht bezet met korte, bruine haartjes (21). •) 

 Op den rand van den basalen boog is steeds een haarband (bS) 

 aanwezig, die bij de normale oogen uit korte, bij de kraaloogen uit 

 relatief veel langere liaren bestaat. In de zijhoeken komen twee 

 zeer lange haargroepen voor (19), die in de meeste ge-vallen voorliij 

 den vleugelrand uitsteken en zoodoende, evenals de groote liaar- 

 groei onder den top (10), aan den voorkant duidelijk te zien zijn. 

 Bij de kraaloogen wordt het achtervlak sterk gereduceerd, zoodat 

 daar één groote haargroep ontstaat uit de samensmelting van alle 

 achtergroepen, vermeerderd met groep 11 van den voorkant. 



EK 2 wordt vaak door mijt aangetast, en dan hebben de groe- 

 pen 11 en 17 liet meest te lijden, waardoor zij of niet, of éénzijdig 



1) De vleugelbases zijn duidelijk lang behaard ('29); deze groep werd eerst later opgemerkt en komt 

 dus niet op het schema voor. 



