941 (29) 



De bloei is zwaar, en valt vroeg in. De pluim ojitwikkelt zich 

 normaal: de algemeene bloei-as is nooit lang behaard; bij de paren, 

 waarvan de bloempjes niet tegelijkertijd bloeien, bloeit het zittende 

 steeds het eerst. De soort is zoowel mamielijk als vrouwelijk in 

 hooge mate fertiel. 



Knop VARIANTEN. 



Door ons werden herhaalde malen in deze soort in de gewone 

 stoelen lichtgroen gestreepte stokken gevonden, bij welke in deze 

 groene banen de roode kleurstof zoowel in de opperhuid als in liet 

 daaronderliggende weefsel ontbreekt. In de tuinen van liet Proef- 

 station uitgepliint, leverde deze gestreepte soort vele egaalgroene, 

 later bronsgekleurde stokken, die dus het PTK 28 wit vormen. 



RIETSOORT EK 30. 



Groeiwijze. 



Enorm dikke, roodbruine tot bruinzwarte soort met zeer weinig 

 was, scherpen wasring en opvallend groenbronzen wortelring. Stok- 

 ken recht in de stoelen, soms tlauw gebogen. Bladkroon enorm 

 breedbladig, donkergroen, vrij stijf en overhangend aan de toppen. 



Beschrijving van den stengel. 



Kleur. Deze is bij staand riet olijfgroen met heel donkerbruin; 

 pas ontbloote leden zijn groengeel, purper overdekt, meestal met 

 een rooden band boven de groeizóne, terwijl de topbibit lichtgeel is 

 met een lichtbruin waas en soms met donkerbruine vlekken. Plant- 

 riet is lichtgeelgroen tot groen met een fijnstrepige, donkerroode 

 dekking, die later egaal donkerrood w'ordt. 



Kiirkbarstj es in den eigenlijken zin zijn niet aanwezig; wèl 

 korte, witte sti])jes tot streepjes. Groeibarsten zijn zeldzaam. 



De W' as laag is zéér dun en gelijkmatig, en beïnvloedt de kleur 

 niet; de wasring is scherp en duidelijk afgescheiden. De leden staan 

 recht boven elkaar, zijn zeer dik, lang, cylindrisch tot iets conisch. 

 Aan den oogkant zijn zij iets hol, aan den niet-oogkant iets bol, 

 met een zwakke uitzakking boven den groeiring. De lengte varieert 

 van 12 — 17 c.M., en de stokdikte bedraagt + 4V2 — 5 c.M.. 



Het merg is zeer gelijkmatig, op de breuk dicht en glanzend, 

 en vertoont vaak een héél kleine mergholte. 



De bastring is zéér dun en vrij zacht. 



